“เมื่อย้อนกลับไปดูบันทึกประวัติศาสตร์ คู่ของสวีถุยจือกับกูไห่ทังก็ยังมีข้อสงสัยอยู่ไม่น้อย เช่น ทั้งสองรู้จักกันได้อย่างไร ราวกับว่าความรักนี้ปรากฏขึ้นมาอย่างกะทันหัน”
“หลังจากนั้นก็ยิ่งหยุดไม่อยู่”
“รักมั่นคงมิแปรผัน”
เหวินเหอมองสวีเยวี่ยผู้มีสีหน้าเรียบเฉยด้วยความรู้สึกสะเทือนใจ แม้จะอยู่ท่ามกลางงานเลี้ยงในวังอันครึกครื้น เขาก็ดูประหนึ่งแยกตัวเป็นเอกเทศ ทว่าด้วยท่าทีสงบนิ่ง จึงมิได้ดูโดดเดี่ยว
“ยากจะจินตนาการจริง ๆ”
“คนอย่างสวีถุยจือก็มีวันที่หวั่นไหวและเสียอาการเพราะความรักได้ด้วย”
“ในบันทึกประวัติศาสตร์กล่าวไว้ว่า วันที่กูไห่ทังถึงแก่กรรม เขา ‘จิตวิญญาณแตกสลาย ไม่เหมือนวันวาน ผู้คนรอบข้างเห็นแล้วต่างรู้สึกถึงความโศกเศร้าของเขา’ ดูราวกับแม้แต่เส้นผมก็ขาวขึ้นไม่น้อย”
“เรื่องนี้มีนักประวัติศาสตร์โต้แย้งกันอยู่ไม่น้อย”
“พวกเขาคิดว่าเรื่องหัวขาวในชั่วข้ามคืนไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ในชีวิตจริง…เหลวไหล บัดนี้ข้าพิสูจน์ได้แล้วว่าเป็นเรื่องจริง!”
ภายใต้แสงเทียนสว่างไสว ผู้ที่อยู่ใกล้สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่า ในเส้นผมที่รวบขึ้นของสวีเยวี่ยมีเส้นผมสีเงินขาวปะปนอยู่หลายเส้น ซ่อนอย่างไรก็ไม่มิด
“เมื่อครั้งยังหนุ่ม สวีถุยจือได้รับสมญาว่า หมิงเยวี่ยหลาง จันทร์แจ่มส่องสูงเด่น เป็นคำสรรเสริญว่าเขาสูงส่งงดงามประหนึ่งจันทรา ทั้งยังมีนัยถึงความเยือกเย็นและหยิ่งทะนงด้วย”
“ผู้ชื่นชอบจำนวนมากจึงสรุปนิสัยของเขาอย่างหยาบ ๆ ว่าเป็นคนเย็นชา ไม่ชอบพูดจา มองสิ่งใดก็เฉยเมย”
“แท้จริงแล้วไม่ถูกต้อง”
“ตลอดชีวิตของขุนนางผู้มีชื่อเสียงผู้นี้ ความรักในครอบครัว มิตรภาพ ความรักระหว่างคนรัก ตลอดจนความผูกพันระหว่างขุนนางกับกษัตริย์ ล้วนสมบูรณ์พร้อมเกินคาดเมื่อเทียบกับผู้มีฐานะเดียวกัน น่าอิจฉายิ่งนัก”