ข้างกายเขามีถนนกว้างให้เดินตั้งเยอะแยะ แต่กลับจงใจเบียดเข้าหาเว่ยอวี่ อ้อยอิ่งอยู่นานกว่าจะเอ่ยขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติว่า:
“คุณจัดการเงินของผมแล้ว ก็ต้องยอมรับความสัมพันธ์ของเราเสียทีสิ ภรรยาจัดการเงินเป็นเรื่องสมเหตุสมผลอยู่แล้ว ส่วนผมจะจูบภรรยาตัวเองก็สมเหตุสมผลเหมือนกัน ให้ผมจูบสักทีได้ไหม?”
เว่ยอวี่ปฏิเสธ “ไม่เอา เงินของคุณมีน้อยเกินไป ไม่พอให้ฉันใช้หรอก”
พวกเขาขับรถมา ระหว่างนำของที่ซื้อมาใส่ท้ายรถ เว่ยอวี่เปิดประตูรถเตรียมจะเข้าไปนั่ง
“มีแมลง” เมิ่งอวี้ยกมือกดไหล่เธอไว้ ขมวดคิ้วพลางบอก “แมลงตัวเล็กสีดำกำลังไต่บนผมคุณ”
“เอามันออกไปสิ” เว่ยอวี่จ้องเขาอย่างตื่นตระหนก แต่ไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย
เมิ่งอวี้ก้มตัวเข้าไปใกล้ จากนั้นก็ฉวยโอกาสจุ๊บแก้มเธออย่างรวดเร็ว พอจูบเสร็จก็รีบหนีไปเปิดประตูรถอีกฝั่งแล้วขึ้นไปนั่ง