เว่ยอวี่ทำงานในซูเปอร์มาร์เก็ตมาทั้งวัน แม้ปริมาณงานจะไม่หนักมาก แต่เรี่ยวแรงและความกระปรี้กระเปร่าก็ยังถูกสูบไปจนหมด
เธอกดรับคำขอเป็นเพื่อนอย่างส่ง ๆ ก่อนกลับหอพักด้วยท่าทางเหนื่อยล้า ขึ้นเตียง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วเริ่มต้นกิจกรรมยามว่างเพียงอย่างเดียวของเธอ นั่นก็คือเล่นเกมสักพัก
รูมเมตอยากเล่นกันครบห้าคน จึงลากเสิ่นเฮ่อเหมียนกลับมาเล่นเกมที่เขาไม่ได้แตะมานาน พอเข้าเกมปุ๊บ เขาก็เห็นรูปโปรไฟล์คุ้นตาของใครบางคนกำลังออนไลน์อยู่
เธอก็เล่นเกมนี้เหมือนกัน
เสิ่นเฮ่อเหมียนทิ้งรูมเมตไว้ทันที ท่ามกลางเสียงด่าทออย่างเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันของพวกนั้น เขาสลับไปใช้บัญชีรอง
ทำไมถึงไม่ใช้บัญชีหลักน่ะหรือ?
เพราะเธอไม่ชอบเขา เขากลัวว่าถ้าเธอรู้ว่าเขาเป็นใครแล้วจะปฏิเสธ
เขาลองส่งคำเชิญไปหยั่งเชิง ไม่กี่วินาทีต่อมา เว่ยอวี่ก็เข้าร่วมทีมของเขา
.
เว่ยอวี่จำไม่ได้ว่าคนคนนี้เป็นใคร เดิมทีแค่อยากลองดูว่าจะจำได้ไหม แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะเปิดเกมทันที
เธอไม่ค่อยเล่นเกมกับคนอื่นอยู่แล้ว ตอนแรกคิดว่าจะเล่นสักตาแล้วออก แต่ใครจะรู้ว่าฝีมือของคนคนนี้ดีมาก แถมยังรู้จักเอาใจคนเก่งอีกด้วย
อย่างเช่น ทุกครั้งเขาจะโจมตีอีกฝ่ายจนเหลือพลังชีวิตแค่เส้นยาแดงผ่าแปด แล้วปล่อยให้เธอเป็นคนสังหารบ้าง อย่างเช่น เวลาเธอถูกไล่ตาม ไม่ว่าจะอยู่ไกลแค่ไหนหรือกำลังทำอะไร เขาก็จะรีบมาช่วยทันที อย่างเช่น ขอแค่เธอไปยืนอยู่หน้าบัฟเพิ่มพลัง ไม่ว่าเธอจะต้องการหรือไม่ เขาก็จะเก็บบัฟไว้ให้เธอ...