เว่ยอวี่วิ่งตามซ่งโม่ไปจนถึงสถานที่จัดกิจกรรม
ทีมงานจัดกิจกรรมเตรียมสถานที่ไว้ล่วงหน้า รอบด้านประดับด้วยดอกไม้บานสะพรั่งและลูกโป่งที่ลอยไหว บนพื้นมีแถบไฟสีเหลืองนวล ส่วนบนโต๊ะวางเครื่องดื่มหลากสีสัน มองแวบแรกก็ให้บรรยากาศไม่น้อย
ซ่งโม่ไม่เหมือนเว่ยอวี่ที่เข้าชมรมเพียงเพื่อเก็บหน่วยกิตให้ครบ เธอตั้งใจจะทำงานในชมรมต่อ รุ่นพี่ที่อยู่เหนือขึ้นไปรู้ว่าเธอจริงจัง เวลามีงานอะไรก็มักเรียกเธอไปช่วยด้วย
เธอเพิ่งมาถึงได้ไม่ถึงสองนาที ก็ถูกรุ่นพี่คนหนึ่งเรียกตัวไปอย่างรีบร้อน ดูเหมือนว่าเครื่องเสียงจะมีปัญหา
ซ่งโม่มีเวลาเพียงพูดกับเว่ยอวี่ว่า “เที่ยวให้สนุกนะ” ก่อนจะรีบจากไป
บรรยากาศในงานคึกคักไม่น้อย การแสดงเปิดงานที่ซ่งโม่พูดถึงน่าจะเป็นผลงานของชมรมดนตรีสักชมรมหนึ่ง ทั้งกีตาร์ เบส กลองชุด... พอเสียงดนตรีดังขึ้น บรรยากาศก็ร้อนแรงขึ้นทันที
ผู้คนสวมชุดหลากรูปแบบและหน้ากากสีสันต่าง ๆ ยืนล้อมอยู่รอบบริเวณ
เว่ยอวี่ก้มตัวมุดออกมา กวาดตามองไปรอบ ๆ ในที่สุดก็พบที่นั่งว่างอยู่ตัวหนึ่ง
เธอรีบนั่งลง ตั้งใจจะเป็นมนุษย์ล่องหนแบบนี้ แล้วผ่านงานเต้นรำไปเงียบ ๆ
เธอนั่งก้มหน้าจิ้มโทรศัพท์อยู่ตรงนั้น
เสิ่นเฮ่อเหมียนตอบข้อความเธอกลับมาจริง ๆ เว่ยอวี่กดเปิดดู เป็นรูปหน้ากากที่เขาจะสวมคืนนี้ หน้ากากสุนัขสีขาวตัวเล็กที่มีหูตั้งสองข้าง
เดิมทีหน้ากากสุนัขสีขาวให้ความรู้สึกศักดิ์สิทธิ์อยู่บ้าง แต่ขนฟูนุ่มบริเวณขอบกลับเพิ่มความน่ารักเข้ามา