ในจังหวะที่เขากำลังลังเล หนังศีรษะก็พลันเจ็บแปลบ เว่ยอวี่กระชากผมเขาไว้
“ทำไมให้ฉันแค่ครึ่งเดียว?! ต้องยกให้ฉันทั้งหมดสิ” น้ำตาของเธอยังไม่ทันแห้งดี ก็ร้องตะคอกอย่างโมโห
“คุณเอาแต่ใจเกินไปแล้ว อีกอย่าง นั่นก็เงินที่ผมหามาได้ ผมเองก็มีที่ให้ใช้เงินเหมือนกัน ซื้อโค้กสักขวด เติมเกมอะไรพวกนั้น อย่างมากผมให้คุณได้แค่สามในห้า ปล่อยมือ” เมิ่งอวี่ดิ้นหนีทั้งที่เจ็บปวด พลางต่อรองอย่างไม่อยากเชื่อ
“ก็เพราะคุณทั้งนั้น ไม่อย่างนั้นฉันจะต้องตกอยู่ในสภาพแบบนี้ได้ยังไง!” เว่ยอวี่กระชากผมเขา “ฉันจะเอาทั้งหมด”
เมิ่งอวี่ไม่ได้ตอบโต้ เพียงพยายามหนีจากการเกาะแกะของเธอ เขายื่นมือไปกดไหล่เธอไว้ เว่ยอวี่จึงก้มลงกัดมือเขา เมิ่งอวี่ทำได้แค่หลบไปด้านหลัง