เธอไม่ทันสังเกตเลยว่า ตอนที่เธอเอ่ยปากชมว่าพวกเขาเดินเร็วกัน ระหว่างนั้นคนทั้งกลุ่มก็พากันลดความเร็วลงโดยไม่รู้ตัว
พอเธออุทานด้วยความตื่นตะลึงว่ามีคนบินได้ หลายคนก็แอบเปลี่ยนไปใช้วิชาที่ทำให้บินได้ทันที
ตอนที่ตายครั้งแรก เธอยังกังวลอยู่มาก แต่ไม่นานก็ฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง เธอจึงคิดไปเองว่าในเกมนี้จะคืนชีพได้ไม่จำกัด
จนกระทั่งเธอตายอีกครั้ง นอนแผ่อยู่บนพื้นตั้งนาน ตัวละครก็ยังไม่ลุกขึ้นมา เธอจึงถามอย่างสงสัยว่า “ทำไมคืนชีพไม่ได้แล้วล่ะ?”
จู่ ๆ ผู้รักษาในทีมก็ส่งข้อความมาอธิบายว่า “สกิลยังคูลดาวน์ไม่เสร็จ อีก 15 วินาทีก็ใช้ได้แล้ว”
เว่ยอวี่เห็นข้อความนั้นแล้วหดปลายนิ้วลงเล็กน้อย รู้สึกกระดากอายขึ้นมา ที่แท้ก็มีคนคอยชุบชีวิตเธออยู่ตลอด
ดันเจียนระดับสูงต้องสู้กันหลายระลอก พอถึงระลอกก่อนสุดท้าย เว่ยอวี่ก็แทบจะเข้าใจแล้วว่าวิชาของตัวเองแต่ละท่ามีประโยชน์อย่างไร
สกิลส่วนใหญ่ของเธอเกี่ยวข้องกับการสร้างความเสียหาย มีเพียงหนึ่งหรือสองสกิลที่ใช้รักษา
ตอนเพื่อนร่วมทีมสู้กับมอนสเตอร์ เธอก็ช่วยโจมตีด้วย กดสกิลสร้างความเสียหายสลับกันไปมา พลังชีวิตของมอนสเตอร์ค่อย ๆ ลดลง เว่ยอวี่สลับสกิลไปเรื่อย ๆ และบังเอิญเป็นคนจัดการพลังชีวิตเฮือกสุดท้ายของมันได้พอดี