อวิ๋นไต้เห็นดอกซิ่งฮวาที่นางนำกลับมา ก็ดูจะดีใจขึ้นไม่น้อย
คืนนั้น พฤติกรรมของเขายิ่งล้ำเส้นกว่าเดิม เขาใช้ดอกซิ่งฮวาวาดลวดลายบนแผ่นหลังของเว่ยอวี่
เว่ยอวี่แช่อยู่ในน้ำร้อน รู้สึกแย่ไปทั้งตัว แทบจะรักษาภาพลักษณ์ที่สร้างไว้ไม่อยู่ ต้องข่มความโกรธแล้วกล้ำกลืนฝืนทน ก่อนจะถลึงตามองอวิ๋นไต้
แม้อวิ๋นไต้เองก็รู้สึกทรมาน แต่เมื่อเห็นนางเผยสีหน้าแตกต่างไปจากเดิม ในใจก็ทั้งสะใจและคาดหวัง
ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาหมดหวังคือ พอขึ้นเตียงแล้วนางก็ยังนอนเรียบร้อย กอดผ้าห่มหลับไปตามเดิม
อวิ๋นไต้หายใจไม่ทั่วท้อง แทบจะโมโหจนสิ้นใจ
ปกติเขาเป็นคนเย็นชาและรู้จักยับยั้งชั่งใจ คิดว่าช่วงหลายวันนี้ที่เขายั่วยวนก็ล้ำเส้นมากพอแล้ว นางเองก็ใช่ว่าจะไม่รู้ตัว แต่กลับไม่ยอมแตะต้องเขาเลย
หรือว่านาง...จะไม่ได้เรื่อง?
เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้นี้ อวิ๋นไต้ก็กำผ้าห่มแน่น
วันรุ่งขึ้น เขาให้คนไปเชิญหมอเข้ามาทางประตูเล็ก
ร่างกายของนายหญิงมีปัญหาเรื่องนั้น คงไม่ดีหากปล่อยให้คนรู้กันมากเกินไป ไม่อย่างนั้นหากข่าวแพร่ออกไป เกรงว่าจะเสียหน้าของนายหญิง
อวิ๋นไต้เล่าอาการต่าง ๆ ให้หมอฟังทีละข้อ หมอไม่ได้ตรวจด้วยตนเอง จึงยังไม่แน่ใจนัก สุดท้ายจึงจัดยาให้สองเทียบ บอกว่ายาออกฤทธิ์อ่อน มีเพียงสรรพคุณบำรุงหยินของไต คนทั่วไปก็กินได้ ต้องรอดูว่าหลังจากกินยาแล้วอาการจะดีขึ้นหรือไม่
·
สองวันนี้อวิ๋นไต้ต้มซุปให้เว่ยอวี่ดื่มอยู่เสมอ