ผู้บัญชาการกองมาถึงแล้ว นายกองแต่ละค่าย ผู้บัญชาการกองทหารปีก และหัวหน้ากองทั้ง 40 คน ต่างพากันออกไปต้อนรับ จางเจี่ยนฮุ่ยสวมชุดเกราะและธนูลงจากรถม้า ใบหน้าคมคายเปี่ยมสง่าราศี
หลังจางเจี่ยนฮุ่ยลงจากรถม้า เหล่าผู้ติดตามด้านหลังก็เร่งจัดการขนหีบสุรา เนื้อสัตว์ รวมถึงเงินทองและสิ่งของสำหรับปูนบำเหน็จลงมา
นายทหารทุกระดับต่างก้าวออกมาคารวะอย่างนอบน้อม จางเจี่ยนฮุ่ยยกมือขึ้นเล็กน้อยเป็นสัญญาณให้ทุกคนลุกขึ้น ก่อนกวาดตามองเหล่าทหารที่อยู่โดยรอบ แล้วกล่าวเสียงดังว่า “ทุกท่านเหน็ดเหนื่อยแล้ว! กองสงบรุ่งเรืองเป็นกองทหารที่ข้าบัญชาการด้วยตนเอง วันหน้าจะสร้างคุณูปการอันยิ่งใหญ่ให้แคว้นหลูหลง วันนี้ข้ามาตรวจเยี่ยมกองทหารและปูนบำเหน็จแก่ทุกกอง เพื่อปลุกขวัญกำลังใจ!”
สำหรับนายทหารจำนวนมาก ในยุคนี้สิ่งอื่นล้วนเป็นเรื่องลวง มีเพียงเงินทองเท่านั้นที่เป็นของจริง เมื่อมีการปูนบำเหน็จแก่กองทหาร พวกเขาย่อมไม่ถูกละเลยเช่นกัน
ส่วนทหารใหม่เหล่านั้น เมื่อได้รับบำเหน็จ ความขุ่นเคืองที่สะสมอยู่ในใจก็สลายไป แม้ผู้บัญชาการกองจะมาล่าช้า ทว่าการใช้เงินทองเพียงอย่างเดียวก็ใช่ว่าจะซื้อใจทหารได้อย่างแท้จริง
จากนั้น ภายใต้การนำของหัวหน้ากองแต่ละคน ทหารทั้งกองของกองสงบรุ่งเรืองก็ออกจากแถว มารวมตัวกันที่ลานฝึกทหาร ทหารม้าส่งสารวิ่งวนไปมาตามแถว ถ่ายทอดคำกล่าวของจางเจี่ยนฮุ่ยที่ว่าจะปูนบำเหน็จแก่ทหารทั้งสามกองให้ทั่วค่าย
เมื่อเหล่าทหารได้ยินดังนั้น ขวัญกำลังใจก็พลันฮึกเหิม พวกเขาตะโกนพร้อมกันว่า “ขอบคุณผู้บัญชาการกองที่ปูนบำเหน็จ!”
ครั้งนี้นับว่าปูนบำเหน็จให้อย่างหนักแน่นจริง ๆ เมื่อคำนวณเงินกับแพรพรรณรวมกันแล้ว ทหารทั่วไปแต่ละคนจะได้รับเงิน 4 พวง ส่วนเฉินฉงจิ้นในฐานะหัวหน้าหมู่ ได้มากกว่าผู้อื่น อยู่ที่ราว 6 พวง