หลังจากตี้หลงเซวียนและหนานกงเยว่พลอดรักกันอยู่ครึ่งวัน หนานกงเยว่ก็หมดเรี่ยวแรงหลับไป
ด้วยความรักใคร่ ตี้หลงเซวียนจึงป้อนยาวิเศษขั้นเสวียนเม็ดหนึ่งเข้าไปในปากนาง
การบำเพ็ญคู่กับนางทำให้พลังบำเพ็ญของเขาก้าวหน้าอย่างมาก ส่วนขั้นบำเพ็ญของหนานกงเยว่ก็ก้าวจากกึ่งปรมาจารย์ยุทธ เข้าสู่ปรมาจารย์ยุทธขั้นปฐพีโดยตรง!
ดูท่าขั้นบำเพ็ญยิ่งต่ำ ผลการบำเพ็ญคู่ก็ยิ่งดี
ตี้หลงเซวียนทิ้งตราประทับหนึ่งไว้บนร่างหนานกงเยว่ แล้วจากไปอย่างเงียบเชียบ
หลังจากออกมา หนานกงหงกับหลี่เจวี๋ยเยี่ยนก็เดินเข้ามาหาทันที ขวางเขาไว้ตรงหน้าประตู
สองสามีภรรยามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาแบบเดียวกัน ทั้งมีความรู้สึกเหมือนผักกาดขาวที่หวงแหนถูกหมูขุด เหมือนขุ่นเคืองใจ ทั้งยังมีความรู้สึกว่าลูกสาวโตแล้วต้องปล่อยนกปล่อยกา ในที่สุดก็ส่งนางออกเรือนได้เสียทีอย่างโล่งใจ
"ไอ้หนู แกหลับนอนกับลูกสาวข้าแล้วใช่ไหม สารภาพมาตามตรง ห้ามโกหก!"
หนานกงหงถลึงตาใส่
หลี่เจวี๋ยเยี่ยนรีบยกมือขึ้นเพี๊ยะ ตีลงบนหัวหนานกงหงทันที "น้ำเสียงพูดจาแบบนั้นมันอะไรกัน?! นี่คือลูกเขยข้า ลูกเขยข้าเป็นคนกล้าทำกล้ารับ จะตุกติกได้ยังไง!"
หนานกงหงรีบเก็บท่าทีดุดัน หัวเราะแหะๆ เกาหัวไม่กล้าปริปาก
ตี้หลงเซวียนกระตุกมุมปากเล็กน้อย "ข้ากับหนานกงเยว่เป็นคู่รักกันแล้ว สิ่งที่ควรเกิดก็เกิดหมดแล้ว ข้ายอมรับฐานะของนาง ฐานะนี้เปิดเผยได้ ไม่ต้องปิดบัง แต่ข้ามีหญิงอื่นอีก ก็ได้บอกนางแล้ว นางเข้าใจดี หากพวกท่านไม่เข้าใจ ข้าก็ไม่มีทางเลือก"
"อย่างนั้นก็ดีแล้ว! จะไม่เข้าใจได้ยังไง เจ้าเป็นผู้แข็งแกร่ง ผู้แข็งแกร่งมีภรรยาหลายคนเป็นเรื่องปกติ มีแต่คนไร้ความสามารถเท่านั้นแหละที่มีเมียเดียวไปทั้งชีวิต นั่นไม่ใช่รักแท้ แต่คือไม่มีปัญญา"