กู้เฉิงเยว่คิดว่า ตนเองสามารถชนตี้หลงเซวียนให้แหลกเหลวได้ ราวกับชนสุนัขตัวหนึ่ง
แต่คาดไม่ถึงว่า แม้จะเหยียบคันเร่งจนมิด แม้ล้อรถจะหมุนอย่างรวดเร็ว แต่กลับเคลื่อนไปไม่ได้สักเมตร!
เพราะที่หน้ารถ ฝ่ามือหนึ่งของตี้หลงเซวียนขวางรถหรูคันนี้ไว้อย่างแรง!
ฝ่ามือนั้นประหนึ่งแฝงพลังมหาศาลดั่งภูผา!
กู้เฉิงเยว่ตกใจสุดขีด จึงควักปืนพกจิ๋วจากกระเป๋า ยิงใส่ศีรษะของตี้หลงเซวียน
ปัง! กระสุนทะลุกระจกหน้ารถ พุ่งวาบดั่งอัสนี!
“ครั้งนี้ ไอ้ผีเถื่อนนี่ต้องตายแน่!”
กู้เฉิงเยว่หัวเราะเย็น!
แต่กลับต้องตะลึงอีกครั้ง!
เพราะกระสุนกลับถูกมืออีกข้างของตี้หลงเซวียนปัดจับไว้ เขาสะบัดมือกลับ! ฟิ้ว!
กระสุนทะลุกระจกหน้ารถอีกครั้ง โดนข้อมือที่ถือปืนของกู้เฉิงเยว่ในชั่วพริบตา ภายใต้พลังมหาศาล ข้อมือแตกกระจายระเบิด!
มือขวาหลุดกระเด็น ปืนตกพื้น
“ไอ้สารเลว แกกล้าหักมือฉัน อ๊าก!! เจ็บจะตายอยู่แล้ว ฉันจะแล่เนื้อแกเป็นพันชิ้น!”
กู้เฉิงเยว่กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ตะโกนอย่างดุร้าย
“หุบปาก พาข้าไปหากู้เฉิงเซี่ยง!”
ตี้หลงเซวียนก้าวเดียวมาถึงหน้ากระจกรถ คว้าผมกู้เฉิงเยว่ดึงออกมา
กู้เฉิงเยว่โกรธจนเตะเข้าใส่เขา แต่กลับถูกตี้หลงเซวียนต่อยขาขวาแตกละเอียด!
นางเจ็บจนร้องโหยหวน สลบไปเพราะความเจ็บ แต่แล้วก็ถูกตี้หลงเซวียนต่อยที่ท้องน้อย ฟื้นเพราะความเจ็บอีก!
“แกทำกับฉันแบบนี้ พ่อฉันจะถลกหนังแกทั้งเป็น!! พี่ชายฉันจะเอาทั้งตัวแกไปทำตัวอย่างสตัฟฟ์ ให้ตายยังไม่ได้ลงดิน!!”
แววตาของกู้เฉิงเยว่เปี่ยมด้วยความเกลียดชังราวคมมีด
“พูดได้ดี ตอนนี้ไปติดต่อพ่อของเจ้า บอกให้เขารีบมาถลกหนังข้าเสีย ไปติดต่อพี่ชายเจ้า ให้เขามาจับข้าไปทำตัวอย่างสตัฟฟ์ มีเจ้าส่งข่าว ข้าก็วางใจแล้ว”