หงจ้านเทียนพุ่งตัวไปอย่างรวดเร็ว ขวางหน้าบิดาหงฉีหลินเอาไว้!
แถมยังสอดยารักษาเข้าไปในปากบิดาทันที
เมื่อเห็นรอยหมัดดำที่หน้าอกของบิดาซึ่งมีลักษณะคล้ายดอกบัว แววตาก็ลุกโชนไปด้วยโทสะ!
นี่คือวิชาต้องห้ามของตระกูลหงอย่างแท้จริง
นรกปรัชญา!
การฝึกวิชาต้องห้ามนี้จะช่วยให้พลังบำเพ็ญพุ่งพรวด ทว่าอุปนิสัยกลับโหดเหี้ยมขึ้นอย่างยิ่ง
อิงหลงเฟยเห็นดังนั้นก็พุ่งไปขวางหน้าหงฉีหลิน ส่วนอิงหว่านเอ๋อร์ก็ตามมา!
บัดนี้ทั้งสองตระกูลไม่ใช่ศัตรูกันอีกต่อไป
หงเป่ยโต่วต่างหากที่เป็นศัตรูร่วมของทุกคน!
เผชิญแววตาอันโกรธเกรี้ยวของทุกผู้ หงเป่ยโต่วกลับแหงนหน้าหัวเราะอย่างบ้าคลั่งราวกับวิกลจริต! พลันปลดปล่อยกลิ่นอายอันแข็งแกร่งออกจากร่าง!
ท้องฟ้าปกคลุมด้วยเมฆครึ้ม สายฟ้าคำรามกึกก้อง!
ลมพายุหอบกระหน่ำดังสนั่นกลบทั่วบริเวณ!
"หงฉีหลิน เจ้าไม่เคยคิดให้ข้าสืบทอดตำแหน่ง ข้าจึงพึ่งพาได้แต่ตัวเอง ดังนั้นข้าจึงฝึกนรกปรัชญา!"
"วิชาเทพชั้นยอดเช่นนี้ เก็บไว้ในคลังสมบัติตระกูลไร้คนฝึก จะไม่น่าเสียดายหรือ!"
"พวกเจ้าทุกคนไม่มีสิทธิ์ท้าทายข้า เพราะข้า!! ตอนนี้ก็เป็นปรมาจารย์ยุทธ์เซียนระดับม่วง!!"
สิ้นคำ หงเป่ยโต่วก็เปล่งรัศมีสีม่วงออกจากร่าง!
สง่าผ่าเผยดุจเซียน ยืนตระหง่านอย่างภาคภูมิ!
หงฉีหลินเห็นดังนั้น ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง ไม่อยากเชื่อว่าบุตรชายคนเล็กจะบรรลุขั้นเดียวกับตน
แม้จะฝึกฝนวิชานอกรีต แต่พรสวรรค์ก็นับว่าล้ำเลิศ
น่าเสียดาย ที่เดินบนทางผิด...
จวินหลิงซานวิ่งเข้าไปหาหงเป่ยโต่วอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเปื้อนน้ำตาพลางร้องว่า "พี่เป่ยโต่ว ข้าจะสนับสนุนพี่ตลอดไป! พี่เป่ยโต่ว ข้าต้องการให้พี่ปกป้อง ข้ากลัว!"