"ถูกต้องที่สุด! ตอนนี้น้องข้าเป็นนายพลแล้ว ข้าจะกลัวใคร!! ฮ่าๆ!!"
หลินซวินหัวเราะลั่นทันใด
ในเมือง แม้พ่อค้าจะร่ำรวยเพียงใดก็ยังหวั่นเกรงผู้ฝึกยุทธ ผู้ฝึกยุทธแม้เก่งกาจเพียงใดก็ยังต้องเกรงกลัวทหาร!
เขากลับมามีกำลังใจอีกครั้ง หยิบเอกสารบนโต๊ะขึ้นมา พลางพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา: "คนข้างล่างรายงานมาว่า พนักงานทั้งหมดของกลุ่มบริษัทตี้หวี่หยุดงานโดยรับค่าจ้างหนึ่งสัปดาห์ ดูท่าตี้หลงเซวียนจะฆ่าปรมาจารย์ยุทธทั้งห้าไปแล้ว แต่ก็ยังกลัวข้า ข้าจะไม่ประมือกับเขาก่อน รอให้น้องรองนำทัพกลับมา ข้าจะให้ตี้หลงเซวียนตาย!"
หลินขุยที่อยู่ไกลถึงเขตสงครามข้ามแม่น้ำ ไม่นานก็ได้รับสายจากหลินซวินผู้พี่!
หลินขุยเด็กกว่าหลินซวินสิบห้าปี ได้รับการดูแลจากหลินซวินมาตั้งแต่เด็ก สองพี่น้องผูกพันกันลึกซึ้ง
หลังจากวางสาย สีหน้าหลินขุยก็พลันเปลี่ยนเป็นน่ากลัว!
"ไอ้หนุ่มจากจังไถ กล้าดียังไงมาอวดเบ่งใส่ตระกูลหลินข้าในเมืองลั่วตู รนหาตายชัดๆ!"
นายทหารคนสนิทข้างๆ รีบเตือนอย่างระมัดระวัง: "นายพล ตี้หลงเซวียนคนนี้ไม่ธรรมดานะขอรับ ข้าพเจ้าได้ยินว่าเทพสงครามสวีจื่อเวยถูกเขาฆ่าแล้ว"
"นั่นเป็นเพราะสวีจื่อเวยโง่เกินไป! ชัดๆ แล้วเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด แต่กลับมัวต่อกรกับตี้หลงเซวียนตัวต่อตัว ถ้าเขาคุมทหารห้าแสนคน ตี้หลงเซวียนคงถูกฆ่าจนไม่เหลือซาก!"
หลินขุยพูดอย่างเยือกเย็น
นายทหารคนสนิทได้ยินแล้วก็รีบผงกหัว "นายพลพูดถูก! ท่านมีทหารชั้นยอดห้าพันนาย ถ้านำทัพบุกเข้าเมืองลั่วตู ตี้หลงเซวียนคนเดียวจะต้านทานได้อย่างไร ฮ่าๆ!"
สองวันหลังจากนั้น ตี้หลงเซวียนเก็บตัวอยู่แต่ในโรงแรมเพื่อฝึกฝน