หลี่ชิงหย่ากลั้นโทสะไว้ พยายามสงบสติแล้วเดินเข้าไปใกล้เพื่อสังเกตการแสดงของตู้เปียนซง
แขกรับเชิญทั้งหมดที่อยู่ด้านล่างต่างก็เบิกตากว้างจับจ้องฝีมือแพทย์ของเขา
ไม่นาน ตู้เปียนซงก็ปักเข็มเงินสิบแปดเล่มลงบนแผ่นหลังของชายคนนั้น
เข็มเงินทั้งหมดส่งเสียงสั่นสะท้านพร้อมกัน! เสียงก้องกังวานไปทั่วห้องโถง ทุกคนต่างรู้สึกพิศวงในความอัศจรรย์!
จากนั้น ฉากที่แปลกประหลาดยิ่งกว่าก็เกิดขึ้น!
แผ่นหลังของชายคนนั้นปรากฏรอยเลือดสีแดงเป็นทางยาว เชื่อมต่อกับเข็มเงิน ราวกับประกอบกันเป็นแผนภาพแปดทิศอันพิสดาร
“เห็นหรือไม่ นี่คือศาสตร์เข็มศักดิ์สิทธิ์แปดทิศอันล้ำเลิศที่สืบทอดมาจากยุคเซิ่งถัง ข้ากล้าถามว่าตอนนี้ประเทศตงฮั่นยังมีการสืบทอดหลงเหลืออยู่หรือไม่?”
ตู้เปียนซงหันกลับมาถามเสียงดัง
หลี่ชิงหย่ามองภาพอัศจรรย์ที่แผ่นหลังของชายคนนั้นด้วยความตกตะลึงจนพูดไม่ออก
แต่เธอทำได้เพียงส่ายหน้า
เพราะเธอไม่เคยโกหก ในความคิดของเธอ การล้าหลังนั้นแม้จะน่าละอาย แต่การโกหกนั้นน่าละอายยิ่งกว่า
ตู้เปียนซงได้ฟังก็เงยหน้าหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “เห็นไหม การสืบทอดของเซิ่งถังอยู่ที่หมู่เกาะยวี่ของเรา! เข็มศักดิ์สิทธิ์แปดทิศคือข้อพิสูจน์ที่ดีที่สุด! ตงฮั่นก็แค่พวกฉาบฉวยเสแสร้ง!”
“ท่าน... ท่านเกินไปแล้ว!”
หลี่ชิงหย่าโกรธจนตัวสั่น แต่ก็ไม่มีข้อโต้แย้งใด
ด้านล่างก็มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า ล้วนโจมตีศาสตร์แพทย์โบราณของประเทศตงฮั่น
เสียงเย้ยหยันต่างๆ ยิ่งทวีคูณ!
จ้าวหลิงหลงโกรธจนกำหมัดแน่น มองไปทางตี้หลงเซวียนพร้อมกับเหอเฟยเฟย
“อาจารย์ ท่านยังไม่ลงมืออีกหรือ ชายเกาะยวี่คนนี้ช่างน่าโมโหนัก!”