ไม่กี่นาทีต่อมา ตี้หลงเซวียนก็มาถึงชายขอบเกาะเต่าทะเล และพบทางเข้าอุโมงค์ลับที่ซ่อนไว้
ทว่าที่ทางเข้ามีองครักษ์เก่งกาจยี่สิบนายคอยเฝ้าอยู่
ตี้หลงเซวียนซ่อนร่างเดินเข้าไปใกล้ จากนั้นในมือก็ปรากฏเข็มสนขึ้นมาจำนวนหนึ่ง ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!
องครักษ์ทั้งหมดในชั่วพริบตาล้วนถูกเข็มสนปักเข้าที่สมอง!
แต่ละคนมีสีหน้าเหม่อลอย หมดสิ้นสติสัมปชัญญะ ยืนนิ่งเป็นท่อนไม้
ตี้หลงเซวียนพุ่งผ่านคนพวกนี้ไปอย่างรวดเร็ว เข้าไปในอุโมงค์ลับ
อุโมงค์ลับนำไปสู่ใต้ดินของเกาะ
ใต้ดินเชื่อมต่อไปยังห้องลับใต้ทะเล
ภายในห้องลับ ขณะนี้มีชายฉกรรจ์สิบนาย ล้วนเป็นขั้นครึ่งปรมาจารย์ยุทธทั้งสิ้น!
นับว่าการป้องกันแน่นหนามาก
ส่วนด้านหลังคนทั้งสิบ คือเหอเฮ่าที่ถูกโซ่เหล็กมัดอยู่ หนิงเทียนฉีที่ถูกแขวนข้อมือไว้ และจูจวิ้นหลงที่ถูกใบมีดตรึงอยู่บนกำแพง!
ทั้งสามคนอยู่ในสภาพย่ำแย่ถึงขีดสุด ทั่วร่างเปื้อนเลือด มีบาดแผลเต็มตัว!
"อีนัง นี่ขยับอีกที ข้าจะฉีกเสื้อผ้าแกเดี๋ยวนี้ ให้แกได้รู้จักกับความป่าเถื่อนของลูกผู้ชาย!"
หนึ่งในผู้ฝึกยุทธขั้นครึ่งปรมาจารย์ยุทธด่าอย่างเย็นชา
"นางหน้าตาไม่เลวจริง ๆ รอให้ตี้หลงเซวียนตาย นางก็จะกลายเป็นของเล่นของพวกเราแล้ว!"
อีกคนหนึ่งหัวเราะเยาะ
คนที่เหลืออีกหลายคนมองหนิงเทียนฉีด้วยสายตาเปี่ยมไปด้วยความคาดหวังเร่าร้อน!
เหอเฮ่าเห็นดังนั้น แม้ปากจะมีเลือดไหล แต่ก็กัดฟันด่าว่า "พวกแกมันสัตว์เดรัจฉาน คุณชายน้อยจะต้องฆ่าพวกแก!! ต่อให้ข้าตาย ก็จะกลายเป็นวิญญาณร้ายคอยตามหลอกหลอนเอาชีวิตพวกแก!"
"ไอ้โง่ ข้าจะกระทืบปากเน่า ๆ ของแกตอนนี้แหละ จะได้รู้ว่ายั่วยุข้ามันเป็นยังไง!"
ชายรูปร่างกำยำล่ำสันคนหนึ่ง ด่าเสร็จก็เดินตรงไปหาเหอเฮ่า