ผู้คนรอบด้านพากันยกมือปิดปากหัวเราะคิกคัก! ทนไม่ไหวจริง ๆ ที่เซี่ยตานเหยียนพูดจาพวกคำว่า รักหมดใจ และ หนึ่งเดียว ออกมา
แต่จูจวิ้นหลงกลับไม่กล้าแสดงความรังเกียจแม้แต่น้อย
เพราะพ่อแม่และน้องสาวของเขา ล้วนตกอยู่ในเงื้อมมือของอีกฝ่าย
ขอเพียงเขาขัดขืนแม้แต่น้อย ก็จะถูกทำร้าย! ครอบครัวของเขาก็จะถูกทำร้ายด้วย! นับตั้งแต่ถูกเซี่ยตานเหยียนชอบพอ จูจวิ้นหลงก็ราวกับตกลงไปในขุมนรก ต้องอยู่ไม่เป็นสุขตลอดวัน!
"ขอโทษนะตานเหยียน ฉันผิดไปแล้ว ครั้งหน้าฉันจะแก้ไขแน่ ได้โปรดยกโทษให้ฉันสักครั้งเถอะนะที่รัก!"
จูจวิ้นหลงกัดฟันพูดคำที่ทำให้ตัวเองสะอิดสะเอียนออกมา
ใครจะรู้ว่าเซี่ยตานเหยียนกลับตบหน้าเขาอีกฉาด!
"พูดอย่างนี้ทุกทีเลย เธอเข้าใจไหม สิ่งที่ฉันต้องการไม่ใช่คำพูดของเธอ ไม่ใช่ของขวัญของเธอ แต่มันคือความรู้สึกถึงพิธีรีตองที่เป็นของเธอ!"
"ได้ ฉันจะแก้ไข!"
จูจวิ้นหลงเอามือกุมหน้า ไม่กล้าขัดขืน
รอบด้านมีเสียงหัวเราะกระเซ้าดังขึ้นอีกครั้ง สำหรับฉากที่เซี่ยตานเหยียนทรมานจูจวิ้นหลงนั้น ไม่มีใครดูเบื่อเลยจริง ๆ
แล้วยิ่งกว่านั้น หลังจากเซี่ยตานเหยียนลงมือ เธอยังใช้รูปร่างอันอ้วนท้วน ทำท่าทางเป็นหญิงอ่อนแอ ที่รักอีกฝ่ายแต่กลับต้องผิดหวัง ออกมาอีก
อาหารเลิศรสมากมายในงาน กลับทำให้คนไม่มีความอยากอาหารแม้แต่น้อย…
"เอาล่ะ ไม่ถือสาเธอแล้ว ลุกขึ้นเถอะ คล้องแขนฉันไว้ วันนี้ฉันคือนางเอก เธอคือเจ้าชายขี่ม้าขาว เราต้องรักใคร่กลมเกลียวกัน"
เซี่ยตานเหยียนทำทีเป็นห่วงใยเดินเข้ามาใกล้ ลูบผมจูจวิ้นหลง วางท่าเป็นพี่สาวที่เข้าใจจิตใจ