หยางมี่ซือไม่กล้าขัดคำสั่ง จึงรีบพยักหน้า แล้วก้าวเท้าอย่างรวดเร็วมุ่งหน้าลงจากภูเขา!
ถ้ำพญามารกลายเป็นดินแดนน่าสะพรึงดั่งนรกแล้ว นางไม่อยากอยู่ต่ออีกแม้แต่วินาทีเดียว
กลางเขา ในศาลาหลังหนึ่ง ชายผู้สง่างามสวมชุดฝึกยุทธสีขาวยืนสงบนิ่ง มือทั้งสองไพล่หลัง!
ร่างของเขาแผ่กลิ่นอายความดุดันเด็ดขาดราวกับผ่านสมรภูมิมานับไม่ถ้วน และความแข็งแกร่งราวกับได้รับการหล่อหลอมจากกองกำลังนับพันนับหมื่น!
ชายผู้นี้คือเทพสงครามอันดับหนึ่งแห่งเขตสงครามข้ามแม่น้ำ—สวีจื่อเวย!
แม้ว่าเขาจะอายุห้าสิบห้าปีแล้ว แต่รูปลักษณ์ภายนอกยังดูเหมือนผู้ชายอายุสามสิบกว่า อยู่ในวัยฉกรรจ์ ทั้งนี้เป็นเพราะเขาฝึกฝนวิชาเต๋าแท้—คัมภีร์วสันต์!
พลิกผันลมปราณ หลอมชำระพลังชีวิต คืนสู่หนุ่มแน่น สังหารชิงชีวิต!
สวีจื่อเวยจ้องมองตี้หลงเซวียนที่ค่อยๆ เดินขึ้นมาด้านล่างด้วยแววตาเย็นชา
คล้ายกับได้เห็นตัวตนของเขาในอดีต ที่มีชาติกำเนิดต่ำต้อย แต่จิตใจทะเยอทะยานไม่ยอมใคร
ทว่า ตี้หลงเซวียนกลับบ้าระห่ำและโหดเหี้ยมกว่าเขาอย่างเห็นได้ชัด!
ทั้งยังมีพรสวรรค์สูงส่ง และแข็งแกร่งเหนือมนุษย์ยิ่งกว่าเขาในวัยหนุ่มมาก!
“หากไม่ใช่เพราะเขาฆ่าเฉินจิ่วหลง ข้าอยากจะรับเขาเป็นศิษย์แท้จริง ชายผู้นี้หาได้ยากในรอบร้อยปี”
สวีจื่อเวยกล่าวเบาๆ
ด้านหลังมีชายชราผู้หนึ่งยืนอยู่
ชายชรายิ้มน้อยๆ “ท่านครับ ท่านได้ออกอุบายให้เขาทำร้ายและสังหารมังกรแห่งปฐพีไปห้าร้อยตน เขาก็ไม่ทำให้ท่านผิดหวัง สามารถฆ่าหลิวอู่เยว่และโอวหยางจิ่งหมิงได้ ราวกับมีดีกรีของหมีและเสือดาว ตอนนี้ท่านสังหารเขา ก็ถือเป็นผลงานชิ้นใหญ่ อย่าได้คิดมากไปกว่านี้เลย”
“ก็จริง ฮ่าๆ! หลิวอู่เยว่ดูแคลนคำสั่งของข้ามาเนิ่นนาน ตี้หลงเซวียนฆ่าเขาให้ข้า ถือเป็นมีดที่ใช้สะดวกอย่างยิ่ง”