ตี้หลงเซวียนเห็นภาพนั้น ในดวงตาก็ฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย เขาคิดเพียงแวบเดียว! ภาพลวงตาสองชั้นก็สลายหายไปในพริบตา
หงจ้านเทียนหอบหายใจถี่กระชั้น เพิ่งรู้ตัวว่าตนยังคุกเข่าอยู่บนพื้น ที่เห็นเมื่อครู่ล้วนเป็นแค่ภาพหลอน
เขารวบรวมความกล้า มองไปทางตี้หลงเซวียน
ก็เห็นตี้หลงเซวียนยิ้มเล็กน้อยให้เขา กล่าวว่า "หงจ้านเทียน หลังจากนี้ตระกูลหงของเจ้าเป็นหนึ่งในสาขาของสำนักตี้ในแดนเหนือ ชีวิตของเจ้าและทุกคนในตระกูลหง ข้าอภัยให้ทั้งหมด เจ้ายินดีหรือไม่"
"ข้า ข้ายินดี!"
หงจ้านเทียนคุกเข่าโขกศีรษะขอบคุณทันที
นั่นเท่ากับเก็บชีวิตคืนมาได้ ตระกูลหงทั้งตระกูลก็รอดพ้นหายนะครั้งนี้
อีกทั้ง การได้เป็นตระกูลภายใต้บัญชายุทธ์เซียนปฐพี ก็ไม่ใช่เรื่องน่าอับอาย กลับมีผู้หนุนหลังที่แข็งแกร่ง
หงฉีหลินเห็นดังนั้น ในใจยิ่งห่อเหี่ยวผิดหวัง
เมื่อครู่ หากเขาไม่เดินสุดโต่ง แต่ยอมฟังคำห้ามปรามของหงจ้านเทียนผู้เป็นลูกในเรื่องนี้ บางทีอาจผ่านพ้นหายนะครั้งนี้ไปอย่างราบรื่นก็ได้
จะต้องมาเป็นบ่าวแก่ที่ถูกยันต์ผนึกประทับบนแผ่นหลังได้อย่างไร?
แต่จะเสียใจจนไส้เขียวก็สายเกินไปแล้ว
จัดการเรื่องนี้เสร็จ ตี้หลงเซวียนหันไปมองอิงหลงเฟย "ท่านประมุขอิง ขอบคุณที่มุ่งมั่นจะช่วยข้าเมื่อครู่ ข้าจะมอบวาสนาให้ท่านสักอย่าง"
สิ้นเสียง ตี้หลงเซวียนยกมือขึ้น พลังลมปราณสายหนึ่งพุ่งเข้าไปในร่างอิงหลงเฟย
ชั่วพริบตา เลือดลมทั่วร่างอิงหลงเฟยถูกจุดให้ลุกโชนปั่นป่วน!
เขารู้สึกได้ทันทีว่าเส้นลมปราณกับตันเถียนร้อนระอุ ราวกับมีพลังมหาศาลกำลังจะกำเนิด
อิงหลงเฟยไม่มีเวลาเอ่ยคำขอบคุณ นั่งขัดสมาธิลงกับพื้นทันที เพียงไม่กี่ลมหายใจ กลิ่นอายบนตัวเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมหาศาล