ติงเม่าชิงได้ยินดังนั้นก็หัวเราะหึๆ มองไปทางหยางมี่ซือ "นี่... เธอว่า ฉันควรให้ใครดี"
ยังไงแผ่นหลิงฉานนี่ เขาก็ไม่ได้อยู่แล้ว
ตอนนี้เขาก็แค่อยากดู ว่าสุดท้ายใครจะได้ไป อย่างมากก็แค่ดูหมาสองตัวกัดกัน
ซุนเจวี๋ยฟังแล้ว สีหน้าเย็นชา "เจ้าเป็นผู้ดูแลแผนกเหิงเจียงของกองเจ็ด จะไปถามนางทำไม"
ติงเม่าชิงยิ้มขื่น "เพราะนางเป็นคนของตี้หลงเซวียน ตี้หลงเซวียนมีทั้งคำสั่งทองของตำหนักยุทธมังกรพวกเจ้า และคำสั่งทองของกองเจ็ดเรา ข้าคนนี้ยังยั่วไม่ไหว"
หยางมี่ซือมองออกว่าอีกฝ่ายเตะตัดภาระ แต่ก็ได้แต่จำใจรับ
เพราะนางต้องรักษาแผ่นหลิงฉานให้ตี้หลงเซวียน!
มิฉะนั้นก็เท่ากับทรยศ
"ใช่ ตี้หลงเซวียนคือนายน้อยของข้า หากนายน้อยไม่ได้ล่อสังหารผู้แข็งแกร่งนอกประเทศกว่าแปดสิบคนอยู่วัดนิรนาม แผ่นหลิงฉานนี่ก็ไม่มีใครเอาไปได้ ดังนั้นแผ่นหลิงฉานต้องเป็นของนายน้อยข้าเท่านั้น!"
หยางมี่ซือพูดอย่างเด็ดเดี่ยว พูดจบก็แย่งแผ่นหลิงฉานจากมือติงเม่าชิงมากำไว้แน่นในมือ
ติงเม่าชิงยักไหล่อย่างจนใจ หลบไปยืนข้างหนึ่ง เตรียมพร้อมดูศึก
ซุนเจวี๋ยเห็นดังนั้น ก็โกรธขึ้นมาทันที!
"ข้าไม่สนเหตุผลอะไรทั้งนั้น ตอนนี้ข้าจะนับถึงสาม แผ่นหลิงฉานต้องส่งให้ข้า!"
"เจ้าจะนับถึงร้อยก็ไม่มีทาง นอกจากเจ้าจะกล้าฆ่าข้า!"
หยางมี่ซือจ้องเขม็ง
ใครจะรู้ว่าพูดจบ บนร่างของซุนเจวี๋ยที่อยู่ตรงหน้า พลังอำนาจอันแข็งแกร่งก็พลันระเบิดตูมออกมา!