สวีเจียงฮุยเห็นของสองชิ้นนี้แล้วแทบจะพังทลาย!!
ในใจเขาเกลียดจนอยากฉีกหลินซวินกับหลี่ชวีชิงเป็นชิ้นๆ
ตราทองสองแผ่นคือจุดจบเส้นทางราชการของเขา ถ้ารู้ว่าเบื้องหลังของตี้หลงเซวียนสูงส่งเพียงนี้ ต่อให้ตายเขาก็ไม่มีวันมาป่วน
"ข้า ข้าผิดไปแล้ว!! ท่านใต้เท้าอภัยด้วย! ข้าไม่กล้าอีกแล้ว ข้าจะพาคนไสหัวไปกลับเดี๋ยวนี้!"
สวีเจียงฮุยตกใจจนคุกเข่าลงกับพื้น โขกศีรษะดังๆ!
สวินเจ๋อเสียนมองดู สีหน้าซีดเผือด!
เพิ่งรู้ว่าตี้หลงเซวียนไม่ใช่แค่พ่อค้า แต่เป็นบุคคลที่มีเส้นสายลึกล้ำ!!
สวินโหรวก็ตกใจเช่นกัน สุดท้ายนางก็ยังประเมินตี้หลงเซวียนต่ำไป มิน่าเล่าจูจวิ้นหลงถึงกล้าปกป้องอีกฝ่ายถึงเพียงนั้น
"ควรขอโทษข้าหรือไม่ ไม่หรอก ควรขอโทษลูกน้องของข้า จูจวิ้นหลง เขาถูกซ้อม ถูกใส่กุญแจมือกุญแจเท้า"
ตี้หลงเซวียนกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ
สวีเจียงฮุยรีบหันไปขอโทษจูจวิ้นหลงพลางโขกศีรษะ และสั่งให้ลูกน้องปลดกุญแจมือกุญแจเท้าออกทันที
จูจวิ้นหลงจึงลุกขึ้นยืน
ส่วนคนจากห้าหน่วยงานก็ตกใจจนคุกเข่าขอชีวิต!
ตราทองของกองพลที่เจ็ดและตำหนักยุทธมังกร ใครจะทานแรงกดดันไหว!
"ท่านตี้ ทางข้าให้อภัยพวกเขาแล้ว ท่านจะจัดการอย่างไรดีขอรับ"
จูจวิ้นหลงกล่าวด้วยความยำเกรง
"ง่ายๆ ข้าก็ให้อภัยพวกนี้ได้ แต่เบื้องหลังต้องมีคนยุให้ท่านเจ้าเมืองซวีแน่ คนๆ นั้นถ้าเจ้าพูดออกมาและจับตัวไว้ ข้าจะละเว้นพวกเจ้า"
ตี้หลงเซวียนกล่าวอย่างเย็นชา
ถึงขั้นนี้แล้ว สวีเจียงฮุยก็ต้องพูด "คือไอ้สารเลวหลินซวิน มันบอกข้าว่าเทียนเหิงฟาร์มาซูติคอลมีการกระทำผิดกฎหมายหลายอย่าง ข้าก็หลงเชื่อ จึงทำให้เกิดความเข้าใจผิดพวกนี้ ข้าจะจัดการมันให้สาสมเด็ดขาด!"