ทั้งห้องเงียบกริบในบัดดล!
ตี้หลงเซวียนหันไปทางจูจวิ้นหลง "นายติดต่อตระกูลซ่างกวนไปแล้วใช่ไหม ทางนั้นตอบกลับมาหรือยัง"
จูจวิ้นหลงพยักหน้า "ตอบกลับแล้วครับ แจ้งว่าช่วงบ่ายวันพรุ่งนี้จะเข้าพบคุณตี้"
"ดูท่าตระกูลซ่างกวนจะวางแผนทุกอย่างไว้แล้ว ให้พวกนายกับผมได้รับพิษก่อน แล้วค่อยมาเจรจาต่อรอง เอาสิทธิบัตรกับผลกำไรไปทั้งหมด"
แววตาของตี้หลงเซวียนเย็นเยียบถึงขีดสุด
เขาหันไปทางพ่อครัวจางไข่ "ตอนนี้นายติดต่อซ่างกวนหลิน บอกว่าให้ยาพิษสำเร็จแล้ว เสร็จแล้วนายก็ไปได้"
"ขอบคุณคุณตี้ที่ไว้ชีวิต! ผมจะโทรตอนนี้เลย!"
จางไข่โทรหาซ่างกวนหลินทันทีที่ตรงนั้น
ไม่นานปลายสายก็มีเสียงผู้หญิงนุ่มนวลแต่แฝงเล่ห์ดังขึ้น "เรื่องเรียบร้อยไหม"
"คุณหนูครับ เรียบร้อยแล้ว! ทุกคนที่มาร่วมงานเลี้ยงกินอาหารกันหมด! ไม่มีใครรู้ตัวเลยว่าผมวางยา!"
จางไข่กำหมัดแน่น บังคับตัวเองให้พูดด้วยน้ำเสียงสงบ
ซ่างกวนหลินได้ฟังก็หัวเราะอย่างเหี้ยมเกรียม "จัดการได้ดี ฮ่าฮ่า! ฉันจะให้รางวัลนายแน่ นายนี่แหละที่ช่วยงานใหญ่ของฉันได้สำเร็จ!"
ทว่าคำพูดนี้เพิ่งจบลง เสียงกรีดร้องก็ดังขึ้น!
มือทั้งสองข้างของจางไข่ถูกตัดขาด!
โทรศัพท์หล่นลงพื้น
ทุกคนในที่เกิดเหตุต่างตกตะลึงถึงที่สุด!
เดิมนึกว่าตี้หลงเซวียนจะปล่อยพ่อครัวคนนี้ไปจริง ๆ ไม่คิดว่าเพียงพริบตาเดียว อีกฝ่ายก็ถูกตัดมือทั้งสองข้าง
โชคดีที่ตี้เสี่ยวกั่วถูกตี้หลงเซวียนใช้พลังคลั่งกดจุดหลับไปตั้งแต่แรกแล้ว จึงไม่เห็นภาพนองเลือดนี้
ท่ามกลางเสียงกรีดร้อง จางไข่เจ็บจนสลบไป!