ตี้หลงเซวียนบอกเหตุผลที่ไม่รับศิษย์ไปทั้งหมดร้อยข้อ
ส่วนเหอเฟยเฟยก็บอกเหตุผลที่ต้องขอเป็นศิษย์อีกทั้งหมดร้อยข้อ...
สุดท้ายตี้หลงเซวียนใช้เหตุผลว่าวิชาลับของสำนักไม่อาจถ่ายทอดให้ใครตามอำเภอใจ ต้องรอไปรายงานให้ท่านอาจารย์รับทราบ แล้วได้รับอนุญาตก่อน ถึงจะรับศิษย์ได้ จึงเกลี้ยกล่อมเหอเฟยเฟยไว้ได้ชั่วคราว
พร้อมกันนั้น ก็มอบหมายภารกิจให้เหอเฟยเฟยข้อหนึ่ง คือให้เป็นเด็กสาวที่รู้จักเคารพกฎระเบียบให้ดี เพราะสำนักครูเข้มงวดเรื่องความประพฤติมาก
ไม่นานทั้งสองก็เข้าไปในบ้านของเหอเฮ่า
“อาเหอ ลุงดูทรัพย์สินทั้งหมดที่เคยเป็นของลุงสิ นี่คือสัญญาโอนกรรมสิทธิ์หรือโอนสิทธิ์การครอบครองต่างๆ มีตกหล่นไปหรือเปล่า ส่วนเงินจำนวนหนึ่ง เมื่อกี้โอนเข้าบัตรธนาคารผมไปแล้ว เดี๋ยวผมจะโอนให้ลุงตอนนี้”
ตี้หลงเซวียนพูดตามตรง
หนิงจิ่วชวนมองจนหางตากระตุก ลางๆ เดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ไม่กล้าถามมากความ
เหอเฮ่าเห็นสัญญาพวกนี้ก็ตกตะลึงอ้าปากค้าง “คุณชายตี้... นี่มันทรัพย์สินที่เคยเป็นของผมทั้งหมดจริงๆ มีทั้งบ้าน มีทั้งร้านค้า คุณเอากลับคืนมาได้ยังไง”
“ผมมีผู้อุปถัมภ์ที่เก่งกาจมากคนหนึ่ง พวกนั้นถูกผมเรียกให้ไปข่มขู่หน่อย ก็คืนกลับมาเองหมด ไม่เชื่อถามเฟยเฟยดูสิ”
ตี้หลงเซวียนทำท่าทางซื่อสัตย์
เหอเฮ่าตะลึง มองไปทางเหอเฟยเฟย
กลับพบอีกว่า ปกติเด็กสาวที่เป็นคนไม่สนใจอะไร เจ้าอารมณ์ เอาแต่ใจ ตอนนี้นั่งสงบเสงี่ยมเรียบร้อย ไม่พูดไม่จา พยักหน้าจริงจัง กลายเป็นกุลสตรีไปเสียฉับพลัน
“คุณชายตี้ พวกนั้นจริงๆ แล้วถูกจัดการโดยจางต๋าทั้งนั้น คุณทำแบบนี้ จางต๋าเกรงว่าจะลงมือกับคุณ”
เหอเฮ่ากังวล
“จางต๋าน่ะรึ เมื่อกี้เขาถูกกรมตำรวจจับไปยิงเป้าแล้ว ข้อหาพัวพันการฉ้อโกงทางการเงิน”