กว่ายี่สิบนาทีผ่านไป สวินโหรวก็เล่าทุกอย่างจนหมด ไอ้เฒ่าซูยังหยิบวิดีโอจากกล้องวงจรปิดในที่เกิดเหตุออกมา ส่งให้ตี้หลงเซวียน
ตี้หลงเซวียนดูจบแล้ว ใจเหมือนถูกมีดกรีด แทบทนไม่ได้!
ต้วนมู่หงอิงถูกตบตั้งหนึ่งฉาด! โดนถีบจนขยับตัวไม่ได้! ตอนจากไปยังร้องไห้ชวนปวดใจ
ส่วนหนิงเทียนฉี หนักกว่านั้นคือถูกตบจนสลบเหมือด! ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยเขียวช้ำ!! มุมปากมีเลือดไหล!!
เขาหันไปหยิบมือถือ กดโทรออก
ไม่นาน ทางแคว้นตะวันตก ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งตระกูลเซวียนหยวน เซวียนหยวนเจวี๋ยก็รับสาย
"ช่องทางสู่แดนประจิมหลิงซวีจะเปิดเมื่อไหร่?"
ตี้หลงเซวียนถามเสียงเยียบเย็น
"ยังไม่ทราบแน่ชัด ตำหนักพิทักษ์ยังรอให้ทางร่องรอยโบราณของเซียนแท้แจ้งข่าวที่แน่ชัดมา หากทางนั้นไม่อนุมัติ ทางตำหนักพิทักษ์ก็จนปัญญา"
เซวียนหยวนเจวี๋ยตอบเรียบเฉย
แววตาของตี้หลงเซวียนยิ่งเย็นชาขึ้นไปอีก "ยังมีวิธีอื่นที่จะเข้าไปในร่องรอยโบราณของเซียนแท้หรือไม่?!"
"มี ลักลอบเข้าทางกระแสปั่นป่วนมิติ เสียชีวิตเก้าในสิบส่วน หนึ่งส่วนเอาชีวิตรอดเข้าไปในร่องรอยโบราณของเซียนแท้ได้ แต่หลังจากเข้าไปแล้วไม่มีตราประจำตัว หากถูกจับได้ โอกาสตายร้อยเปอร์เซ็นต์! ทั้งยัง ภายในนั้นผู้มีวรยุทธ์สูงส่งมีอยู่เกลื่อนกลาดดุจเม็ดทราย"
มารเฒ่าเซวียนหยวนเจวี๋ยอธิบาย
"แล้วทำไมคนในร่องรอยโบราณของเซียนแท้ถึงเข้าๆ ออกๆ ได้ตามสะดวก?"
ตี้หลงเซวียนถามอย่างไม่เข้าใจ
"เรียบง่ายนัก ในร่องรอยโบราณของเซียนแท้มีค่ายกลอยู่มากมาย ค่ายกลเหล่านี้สามารถส่งคนมายังฝั่งพวกเราได้โดยตรง ทั้งยังรับคนกลับไปได้อีกด้วย ทว่าฝั่งพวกเราทำไม่ได้"
เซวียนหยวนเจวี๋ยกล่าวอีก
ตี้หลงเซวียนฟังจบก็ยิ่งโมโห วางสายทันที!
ในดวงตาคล้ายมีไฟพวยพุ่ง!
แต่เท่าที่เห็นตอนนี้ ต่อให้ใจร้อนรนเพียงใด ก็ทำได้เพียงรอให้ช่องทางสู่แดนประจิมหลิงซวีเปิดแล้วค่อยเข้าไปช่วยหนิงเทียนฉีออกมาเท่านั้น