ทาสทุกคนมองไปที่เหอเฟยเฟย คำตอบของเธอตอนนี้ ไม่ได้เกี่ยวข้องแค่ความเป็นความตายของเธออีกต่อไป
แต่ยังเกี่ยวพันถึงความเป็นความตายของพี่ใหญ่ของเธอ
ที่สำคัญ ยังเกี่ยวข้องกับทาสทั้งหมด!
หากทำให้ผู้แข็งแกร่งผู้นี้ไม่พอใจ เพียงแค่ความคิดเดียว ทุกคนก็ตายทันที!
แต่ไม่นาน ทาสทั้งหมดก็วางใจ เพราะเหอเฟยเฟยเบื้องหน้าพอได้ยินก็ร้องไห้โฮออกมา!
พลางร้องไห้ พลางพยักหน้ารัว "ขอเพียงท่านยอมช่วยพี่ใหญ่ของฉัน ขอเพียงท่านยอมปล่อยพี่ใหญ่ของฉัน เอาชีวิตฉันไปเลยก็ได้! ท่านว่ายังไง ฉันทำตามนั้น ฉันรับรองจะให้ท่านสุขสม! ให้ท่านพอใจ!"
"ยัยหนู เจ้ามาจากไหน?"
ตี้หลงเซวียนถามขึ้นอีกครั้งอย่างเย็นชา
"จากโลกภายนอก…"
เหอเฟยเฟยตอบพลางร้องไห้
"ตอนนี้เสียใจหรือยัง?"
ตี้หลงเซวียนถามอีก
เหอเฟยเฟยพยักหน้ารัวอีกครั้ง "เสียใจแล้ว ฉันไม่น่าไม่ฟังคำของพี่จู ไม่น่าแอบหนีพ่อมาเลย ฉันผิดไปแล้ว! ฉันทำให้พี่จูเดือดร้อน แถมยังทำให้พ่อเป็นห่วงแทบตาย ฉันจะต้องมาตายที่นี่แล้ว ฉันไม่มีโอกาสได้ตอบแทนบุญคุณพ่อแล้ว…"
ยิ่งพูดเหอเฟยเฟยก็ยิ่งน้ำตาไหลริน ความเศร้าพวยพุ่งจากใจ
ประสบการณ์หลายวันนี้ มีประโยชน์กว่าคำสอนนับหมื่นของเหอเฮ่าจริง ๆ
คนสอนคนร้อยคำก็ไร้ประโยชน์ เรื่องสอนคนครั้งเดียวถึงใจ!
"พวกเจ้าทาสทั้งหมด ไปได้! พวกเจ้าเป็นอิสระแล้ว!"
ตี้หลงเซวียนโบกมือ แสงกระบี่ผืนหนึ่งตกลงในหลุมพราง เชือกที่มัดทาสทุกคนไว้ขาดผึง