ร่างของจางอวี่แข็งทื่อในพริบตา! ดวงตาที่เต็มไปด้วยความตื่นตะลึงเบิกกว้างราวกับจะระเบิด! ไม่เชื่อสายตา ค่อย ๆ ก้มหน้ามองตรงทรวงอกที่เลือดพุ่งกระฉูด!
“หลิวซาน เจ้า…”
“ชาติหน้าจงจำไว้ อย่ามายุ่งกับคนแซ่ตี้อีก เพราะเจ้าหาเรื่องไม่เข้าเรื่อง!”
หลิวซานหยิบผ้าห่มบนเตียงขึ้นมากดที่ทรวงอกของจางอวี่ ฉึก! ชักมีดสั้นคมกริบออก!
เลือดของจางอวี่ทะลักพรวด ร่างกายเจ็บจนกระตุกสองสามครั้ง แล้วแน่นิ่งบนเตียง!
เหล่าคนสนิทพากันหน้าถอดสี หวาดกลัวจนวิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง!
ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า เมื่อครู่ยังคุยกับจางอวี่อยู่ว่าจะแย่งกลุ่มบริษัทตี้หวี่อย่างไร ครู่ต่อมาจางอวี่ก็ไปสวรรค์เสียแล้ว…
ทว่าหลิวซานไม่แม้แต่จะมองคนพวกนี้ ฆ่าจางอวี่เสร็จก็หมุนตัวเดินจากไป!
ข่าวถูกรายงานถึงหูประธานหลินซวินที่กำลังทำงานอยู่ทันที
แววตาของหลินซวินพลันดำมืดน่าสะพรึงในชั่วพริบตา!
จางอวี่ตาย สำหรับเขาแล้วก็ไม่เป็นไร แถมยังกลืนทรัพย์สินในมือของจางอวี่ได้อีก
แต่จางอวี่เป็นหมาลำดับแรกในมือเขา ถึงว่าโบยหมาต้องดูเจ้านาย บัดนี้ตี้หลงเซวียนให้หลิวซานฆ่าจางอวี่ สำหรับเขาแล้วมันคือการยั่วยุอย่างโจ่งแจ้ง!
หากจัดการเรื่องนี้ให้ราบคาบไม่ได้ ต่อจากนี้จะไปคลุกฝุ่นอยู่ที่ลั่วตูได้อย่างไร?
วางเอกสารในมือลง หลินซวินมองไปที่ชายชราข้าง ๆ คนหนึ่ง
ชายชราผู้นี้ คือองครักษ์ส่วนตัวของเขา
นามว่าเหลียงเทียน
ระดับปราณของเหลียงเทียนคือขั้นปรมาจารย์ยุทธ ตามหลักแล้วไม่ควรต้องมารับใช้ประธานสภาหอการค้า แต่ที่เหลียงเทียนก้าวเข้าสู่ขั้นปรมาจารย์ยุทธได้ ทั้งหมดล้วนอาศัยเงินของหลินซวินซื้อยาล้ำค่าต่าง ๆ มา ทุ่มเงินทุ่มยาไสส่งเขาขึ้นสู่ระดับปรมาจารย์ยุทธอย่างไร้เหตุผล