ปรมาจารย์ยุทธ์ซานเมี่ยว มอบยาวิเศษชนิดหนึ่งให้แก่หลวงจีนหงเชิง เพื่อให้ไปหาแม่หญิงที่มีจิตใจเรียบง่ายและศรัทธาจริงใจมากินติดต่อกัน
เมื่อกินครบ 49 เม็ดและไม่ตาย แม่หญิงผู้นั้นก็จะกลายเป็นสิ่งที่เรียกว่า 'โอสถมนุษย์'
และเป็นโอสถมนุษย์ชั้นยอด เรียกว่า 'โอสถหยินปฐม'
หลังจากหลวงจีนหงเชิงรับภารกิจนี้มา ได้หาแม่นมัสการมาแล้วนับร้อยคน ทว่าคนก่อน ๆ ล้วนเสียชีวิตระหว่างกินยา
มีเพียงหลิ่วเจียงเสวี่ยที่กินต่อเนื่องโดยไม่เกิดพิษและกินยาครบ 49 เม็ด
พระสี่รูปก่อนหน้านี้คือศิษย์เอกทั้งสี่ของหลวงจีนหงเชิง
ศิษย์ทั้งสี่รับคำสั่งไปจับตัวหลิ่วเจียงเสวี่ย และเปลี่ยนเป็นชุดธรรมดาคุมตัวนางไปซีจิงแล้ว
ตี้หลงเซวียนรับรู้ความทรงจำทั้งหมดของหลวงจีนหงเชิง ไฟโทสะพลุ่งในใจ!
ยิ่งรู้สึกเจ็บปวดยากบรรยาย ดั่งมีดกรีดเฉือนเนื้อหัวใจ!
เพราะหลิ่วเจียงเสวี่ยนางกินยาครบ 49 เม็ดเพราะหวังขอพรให้เขา
เพราะหลวงจีนหงเชิงบอกนางว่า ยาชนิดนี้ช่วยให้เข้าสู่ความสงบเร็วขึ้น ใกล้ชิดเทพเจ้าได้ง่าย เมื่อกินแล้วขอพรจะสัมฤทธิ์ผลยิ่ง
หลิ่วเจียงเสวี่ยมิได้ระแวงในตัวหลวงจีนหงเชิง จึงกินติดต่อกันมา
“เจียงเสวี่ย ตราบที่ข้ายังไม่ตาย ไม่มีใครรังแกเจ้าได้!”
ตี้หลงเซวียนรำพึงในใจ
แผ่นพื้นใต้เท้าแปรเป็นผงธุลี!
เรือนฌานทั้งหลังถล่มพังทลายเป็นซากฝุ่น!
ไอ้เฒ่าซูและหลินหนานที่อยู่ด้านนอกเห็นแล้วตกใจจนแทบไม่กล้าหายใจ
“พระสี่รูปนั้นคุมตัวเจียงเสวี่ยไปซีจิงแล้ว ไอ้เฒ่าซู เจ้าไปซีจิงกับข้า”