“มีธุระอะไร?”
ด้วยความห้าวหาญเด็ดขาดของตี้หลงเซวียน เมื่อเจอเหอเฟยเฟยกลับรู้สึกประหม่าขึ้นมาเล็กน้อย
อีกฝ่ายยืนกรานจะเป็นผู้ช่วยพิเศษให้เขา
เพราะเหอเฮ่าทุ่มเทให้ตระกูลตี้มามากมาย ตี้หลงเซวียนก็เลยทำใจดุร้ายกับเหอเฟยเฟยไม่ลง
สุดท้ายจึงได้แต่ตอบตกลงตามคำขอของอีกฝ่าย
ทำให้เมื่อเขาก้าวเข้าสู่กลุ่มบริษัทตี้หวี่ กลับมีผู้ช่วยพิเศษที่ตามติดราวกับเงาคอยต้อย ๆ อยู่ข้างกาย
ขนาดเขาเข้าห้องน้ำ อีกฝ่ายยังเฝ้าอยู่หน้าประตู…
“ท่านพี่ มีคนข้างนอกขอพบพี่ เลยมาถามว่าเจอไหม”
เหอเฟยเฟยเอ่ยยิ้ม ๆ
เทียบกับเมื่อวานที่ย้อมผมแดง ใส่ขาสั้นสายเดี่ยวสไตล์สาวเปรี้ยว วันนี้เหอเฟยเฟยย้อมผมกลับมาเป็นสีดำแล้ว อีกทั้งยังใส่ชุดทำงานกางเกงสแล็คดำ รองเท้าหนังดำ เสื้อเชิ้ตขาวอีกด้วย
มีท่าทางกลับเนื้อกลับตัว เริ่มชีวิตใหม่ไม่น้อย
ท่วงท่าที่ว่าก็ยังติดกลิ่นอายนักเลงก๋ากั่นอยู่บ้าง พอจับมาประกอบกับเครื่องแต่งกายแล้วจึงอดดูขัดหูขัดตาไม่ได้
“ชื่ออะไร?”
ตี้หลงเซวียนถามด้วยความสงสัย
“เขาชื่อจูจวิ้นหลง บอกว่ามีข้อมูลใหญ่จะมารายงานให้พี่”
เหอเฟยเฟยตอบ
ตี้หลงเซวียนได้ฟังก็ชะงักไป ชื่อนี้ทั้งแปลกหูและคุ้นเคย
นึกอยู่ครู่หนึ่งถึงได้ปิ๊งขึ้นมาว่า แฟนหนุ่มของเซี่ยตานเหยียน ลูกสาวนอกสมรสของหนานเทียนสยง ดูเหมือนจะชื่อจูจวิ้นหลง
หลังการต่อสู้เมื่อวันนั้นเขาก็ลืมคนนี้ไปแล้ว ทำไมจู่ ๆ ถึงมาหาตน?
“ให้เขาเข้ามาเถอะ”
ตี้หลงเซวียนว่า
ไม่นานเหอเฟยเฟยก็พาจูจวิ้นหลงเข้ามา
เขาใส่ชุดลำลองธรรมดา ค่อนข้างประหม่า โค้งคำนับให้ตี้หลงเซวียน “สวัสดีครับท่านตี้!”