ความเงียบงันราวกับความตายแผ่ปกคลุม!
อากาศเหมือนจะแข็งตัว!!
เซี่ยโหวยวิ่นเห็นทุกอย่างเข้าตา ตกใจจนอ้าปากกว้าง ใส่หัวไชเท้าหัวใหญ่ได้เลย!!
ผู้โดยสารรอบด้าน ยิ่งหน้าซีดด้วยความตกใจ แอร์โฮสเตสผวาทรุดลงไปกองกับพื้น!
ใครจะคิดว่าหรงจินผิงจะถูกคนต่อยบนเครื่องบิน และยังถูกต่อยอย่างน่าสยดสยองขนาดนี้ แค่มองก็รู้ว่าต้องเสียโฉมแน่
แต่หลังจากตี้หลงเซวียนต่อยเสร็จ กลับนั่งลงอย่างเรียบเฉย เอนหลังหลับตาต่อ
เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น!
จิตใจเช่นนี้ อำนาจกดดันเช่นนี้ ยิ่งทำให้ผู้คนหวาดสะพรึง!
"คุณก่อเรื่องใหญ่แล้ว! เกรงว่ายังไม่ทันลงจากเครื่องก็ต้องตายแน่! ตี้หลงเซวียน คุณทำเกินไปแล้ว…"
เซี่ยโหวยวิ่นอดเอ่ยเตือนไม่ได้
"สิ่งที่ข้าทำ ข้ารับผิดชอบเอง เจ้าจำสิ่งที่เจ้าสัญญากับข้าไว้ให้ดีก็พอ"
ตี้หลงเซวียนหลับตาเอ่ยเสียงเย็น
เซี่ยโหวยวิ่นได้ฟังก็รู้สึกว่าตี้หลงเซวียนอหังการเกินไปแล้ว!
ดูท่าอีกฝ่ายพอเป็นเบอร์หนึ่งในเขตเหิงเจียงแล้ว ก็คิดว่าจะมาอาละวาดในนครหลวงได้!
แต่กว่าจะคิดเตือนอีกฝ่ายอีกครั้ง ก็ไม่ทันการณ์เสียแล้ว!
เพราะทางด้านหรงจินผิงที่ถูกทุ่มลงกับพื้น เอามือกุมใบหน้า พลางคำรามด้วยความเจ็บปวด!
เจ็บจนเตะประตูข้าง ๆ อย่างแรง ตวาดลั่น: "เรียกจางจินเตามา!! ข้าจะให้คนผู้นี้ตายเดี๋ยวนี้!! ทุกคนในห้องโดยสารชั้นธุรกิจไสหัวออกไปให้หมด ลุงจะเคลียร์พื้นที่ ฆ่าคน!!"
ได้ยินดังนั้น ผู้โดยสารแปดคนในห้องโดยสารชั้นธุรกิจ รีบลุกขึ้นวิ่งหนีออกไป ไม่มีใครกล้าอยู่ต่อ
แอร์โฮสเตสและสจ๊วตก็รีบเผ่นตาม!
ชั่วพริบตาก็เหลือเพียงเซี่ยโหวยวิ่น บอดี้การ์ดสองคนของนาง และตี้หลงเซวียนที่หลับตาพักผ่อน