พอได้ยินชื่อจ้าวฉีหลิน สีหน้าของตี้หลงเซวียนก็ยิ่งเย็นชาขึ้นอีก!
เพราะฝ่ายตรงข้ามต้องมาจากจาเทียนแน่
"ในเมื่อมาเพื่อล้างแค้น ก็อย่าเสียเวลาเลย เชิญ!"
ตี้หลงเซวียนพูดจบก็ลุกขึ้นหมายจะลงมือ!
กลิ่นอายสังหารรอบตัวพลันระเบิดออกมาอย่างรุนแรง!
ทว่าเมื่อชายชราตรงหน้ามองเห็น กลับเอ่ยอย่างเย็นชาว่า "แกก็แค่แมลงตัวหนึ่งที่อยู่ต่อหน้าข้า เพราะจ้าวฉีหลินไม่คู่ควรให้ข้าเทียบ ดังนั้นก่อนจะฆ่าแก ข้ายังอยากให้โอกาสแกได้รักษาชีวิต"
"โอ งั้นข้าก็เริ่มสนใจแล้วเหมือนกันว่าโอกาสอะไร?"
ตี้หลงเซวียนถามพลางยิ้มเยาะ
ในมือถือมีดจันทราร่วงเตรียมพร้อมไว้แล้ว!
เขาหวังจะโจมตีไม่ให้รู้ตัว สังหารอีกฝ่ายโดยตรง
เพราะชายชราคนนี้คือระดับปรมาจารย์ยุทธ์เซียน หากสู้กันอย่างดุเดือด เกรงว่าบ้านทั้งหลังจะพังพินาศ
ตี้หลงเซวียนไม่อยากเสียบ้านหลังงามไปเปล่าๆ
ชายชราได้ฟังก็หัวเราะร้ายกาจ "เจ้าหนู แกรู้จักกาลเทศะดี! ข้าชื่อซ่งจื้อซิง ฉายาซ่งพ่านกวน! คงเคยได้ยินชื่อบ้างกระมัง?"
สามยักษ์ใหญ่แห่งชานเมืองหลวง จ้าวฉีหลินคือราชานักฆ่า
ส่วนซ่งจื้อซิงในนครซ่างไห่อันรุ่งเรืองมีนามว่าพ่านกวน
ตัดสินความมั่งคั่ง กำหนดเป็นตาย อิทธิพลใหญ่หลวงเพียงใดคิดดูก็รู้
แต่ตี้หลงเซวียนฟังแล้วกลับส่ายหน้า "ขอโทษ ไม่เคยได้ยิน"
ซ่งจื้อซิงก็พลันเดือดดาล ด่าคนชั่วในใจ แต่ก็พูดต่อว่า "ไม่เคยได้ยินก็ช่างเถอะ โอกาสที่ข้าจะให้แกตอนนี้คือ ส่งมีดสั้นที่ใช้ฆ่าจ้าวฉีหลินมาให้ข้า แล้วข้าจะไว้ชีวิตอันต่ำต้อยของแก!"
ตี้หลงเซวียนฟังแล้วจึงรู้ว่าอีกฝ่ายหมายตาจันทราร่วง
แต่อยากได้มีดสั้นของเขา เป็นไปได้อย่างไร?
แววตาเขาหลุบลง ตอบว่า "แท้จริงจันทราร่วงไม่ใช่ของที่ดีที่สุดในตัวข้า ข้ายังรู้ความลับเรื่องสมบัติที่สตรีผู้นั้นทิ้งไว้เมื่อปีนั้นอีกด้วย ท่านไม่อยากรู้หรือ?"