โชคร้ายอะไรขนาดนี้เนี่ย?
ทำยังไงถึงมีหีบตั้งมากมาย แต่กลับไม่มีสักหีบที่มีทองอร่ามเงินวาวอยู่ข้างในเลย?
จือจือแทบอยากสบถออกมา
ข้างในมีแต่ดาบ กระบี่ หรือไม่ก็ธนู ลูกธนู ทวน ของไร้ประโยชน์พวกนี้ทั้งนั้น!
ถึงยกให้ฟรีนางก็ไม่เอาหรอก ของพัง ๆ ทั้งนั้น!
ช่างทำให้นางเสียความรู้สึกจริง ๆ!
“จือจือ เจ้าไม่เอาอาวุธพวกนี้เลยหรือ?” เจียงซูหลิงเห็นของพวกนี้แล้วก็เริ่มรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา
นี่เป็นของที่คนเตรียมไว้ก่อการชิงบัลลังก์ คนผู้นั้นเป็นใครกัน?
การคิดก่อการชิงบัลลังก์มีโทษถึงตาย ซ้ำยังอาจพัวพันไปถึงคนทั้งตระกูล!
คนทั่วไปไม่มีทางกล้าทำเรื่องแบบนี้แน่!
หรือจะเป็นอ๋ององค์ไหน หรือองค์ชาย?
“ต่อให้ภายหลังข้าฝึกวรยุทธ์ อย่างมากก็มีอาวุธสักชิ้นก็พอแล้ว จะเอาอาวุธมากมายขนาดนี้ไปทำไม ข้าไม่ได้คิดจะชิงบัลลังก์เสียหน่อย...” พูดจบ จือจือถึงเพิ่งนึกออกว่าทำไมที่นี่ถึงมีอาวุธมากมายขนาดนี้
ที่แท้ก็มีคนคิดก่อกบฏนี่เอง!
แต่มีอาวุธแค่ไม่กี่สิบหีบ จะเอาไปทำอะไรได้?
“ข้าเก็บไว้!” นางไม่ได้จะก่อกบฏเสียหน่อย แค่มีของอยู่ในมือก็อุ่นใจแล้ว
ยังไงก็ยังดีกว่าปล่อยให้ตกไปอยู่ในมือคนอื่น
เก็บของเรียบร้อยแล้ว พวกนางก็เดินออกไป
จู่ ๆ นางก็รู้สึกว่าท้องหนักอึ้ง จากนั้นก็ปวดท้องอย่างรุนแรง
凸(艹皿艹 )!!!
หรือว่าจะคลอดแล้ว?
นางรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะอึราด!
กว่าจะถึงกำหนดคลอดก็ยังเหลืออีกเกือบสองเดือน
“เป็นอะไรไป จือจือ?” เจียงซูหลิงเห็นเหงื่อผุดบนหน้าผากของนาง จึงรีบถาม