เย่ปู้หวี่รู้สึกน้อยใจขึ้นมาทันที
"เรื่องนี้ไม่ใช่ที่ฉันจะควบคุมได้ ถ้ายังจะบ่นอีกก็ลงมาทำเองเลย เราสลับหน้าที่กันก็ได้นะ"
สีหน้าของเว่ยฉางหมิงเปลี่ยนไปทันที
มีเรื่องก็พูดกันดี ๆ สิ ไม่ใช่แค่ปฏิเสธงานทิ้งแบบนี้หรอก
"โอ๊ย หนุ่มสาวต้องมีความทะเยอทะยานหน่อยซิ หัวหน้า นายน่ะคือผู้นำของคนเก่งทั้งกลุ่มอย่างพวกเรา เรื่องแบบนี้จะไปสลับกับใครได้ยังไง"
เย่ปู้หวี่ไม่พูดอะไร จ้องตรง ๆ ไปที่คนในวิดีโอที่เปลี่ยนท่าทีเร็วกว่าพลิกหนังสือ
เว่ยฉางหมิงถอดหายใจยาว ยกมือกุมหน้าผาก
"เอางี้ก็ได้ พอเห็นหายนะที่ยืนเต็มที่ด้วยแรงกดดันข้างตัวนายแล้ว ฉันก็รู้ว่าเรื่องไม่ง่าย ต้องให้พวกเราทำอะไร ให้แม่น้ำลืมเลือนกับพระอาทิตย์ลงมือเลยหรือเปล่า"
ซูอูเว่ยที่แสร้งทำเป็นตายก็แอ่นหน้าออกมา ลูบคางตัวเอง "พระอาทิตย์ไม่ต้อง พระจันทร์เก็บไว้เฝ้าฐาน ส่วนแม่น้ำลืมเลือนยังฟื้นตัวไม่ทัน ปล่อยไว้ก่อนเถอะ นายไปติดต่อกลุ่มอื่น ๆ สิ เรื่องนี้ต้องคุยกับพวกเขาให้รู้เรื่องกันหน่อย"
เว่ยฉางหมิงหันไปด้วยสีหน้าทรมาน "ได้ยินกันไหมครับเพื่อนร่วมทีม ติดต่อคนครบแล้วใช่ไหม ชวนพวกเขาเข้าประชุม เปิดการประชุมผ่านเครือข่ายระหว่างดาวครั้งแรกกันเถอะ"
ซูอูเว่ยขมวดคิ้ว "โห ทำเครือข่ายระหว่างดาวเสร็จไวแบบนี้เลยเหรอ"
"แค่รูปร่างเริ่มต้น" เซียวซั่วที่กำลังวุ่นอยู่กับติดต่อคนเปิดปาก "ต้องขอบคุณเฟิงหล่ยที่ช่วย ไม่งั้นไม่มีทางสร้างฉันทามติกับกลุ่มหายนะอื่นได้ในเวลาอันสั้น"
เฟิงหล่ยในมุมของวิดีโอกอด[ไฟถนน]ไว้แน่นจนแทบสงสัยชีวิต อยากเอา[กลอุบาย]มาวางบนศีรษะอีกอัน ไม่งั้นไม่รู้สึกปลอดภัยเลย