“บ้าจริง บันจี้จัมพ์ความสูงขนาดนั้นเนี่ยนะ?”
ซูอูเว่ยในลิฟต์ทาบตัวลงบนกระจก พยายามจะมองหาร่องรอยของเย่ปู้หวี่ แต่ทว่าความเร็วและวิถีของทั้งคู่ไม่ประสานกัน แค่พริบตาเดียวก็มองไม่เห็นอีกฝ่ายแล้ว
ส่วนเย่ปู้หวี่ในตอนนี้ก็ยังมึน ๆ เหมือนกัน ที่แท้ก็มองเห็นเพื่อนร่วมทีมได้ล่วงหน้า แค่เปิดเกมก็ราบรื่นขนาดนี้ รอบนี้ชนะแน่!
การแข่งขันผู้ตื่นรู้มีสนามแข่งขันหลักโดยเฉพาะ มันคือแผ่นดินใหญ่ที่ถูกแยกออกมา ด้านบนยังมีซากปรักหักพังของสิ่งก่อสร้างเมื่อหลายร้อยปีก่อนหลงเหลืออยู่
นั่นคือแผ่นดินที่ถูกหลอมรวมมาจากที่ต่าง ๆ ในช่วงที่หายนะอาละวาดเมื่อหลายร้อยปีก่อน มันเคยถูกเรียกว่าดินแดนแห่งบาป เคยเป็นแผ่นดินอันอุดมสมบูรณ์ที่มนุษย์ใช้ดำรงชีวิต แต่ภายใต้ความโลภและการทำตามอำเภอใจของมนุษย์ ก็ได้ก่อกำเนิดหายนะที่ชื่อว่า[มลพิษ]ขึ้นมา
ตอนนั้นมนุษย์เพิ่งเริ่มต้นสำรวจหายนะ คิดว่านั่นคือกรรมตามสนอง จะว่าไปก็ไม่ผิดเสียทีเดียว มนุษย์บนแผ่นดินนี้ถูกภัยพิบัติจากมนุษย์ที่ตัวเองสร้างขึ้นมาด้วยมือของตัวเองทำลายล้างจนสิ้น
ภายใต้การตอบโต้ของหายนะ แหล่งมลพิษที่ถูกปล่อยปละละเลยก็ไหลย้อนกลับเข้าสู่เมือง[มลพิษ]ก้าวขึ้นสู่แผ่นดิน กลิ่นอายเน่าเปื่อยสีดำสนิททะลวงเข้าไปทุกที่ เพียงไม่กี่อึดใจทั้งแผ่นดินใหญ่ก็ตกสู่ความเงียบงันอย่างสิ้นเชิง
แผ่นดินที่สะสมแหล่งมลพิษหนาแน่นและไม่อาจทำความสะอาดได้ ในที่สุดก็ถูกคนรุ่นก่อนตัดออกจากแผ่นดินทวีป แยกมันไปไว้อีกมิติหนึ่ง พร้อมกับผนึกภัยพิบัติจากมนุษย์[มลพิษ]ที่อยู่บนนั้นไว้ด้วย
พูดให้เพราะก็คือ เพื่อป้องกันไม่ให้[มลพิษ]แพร่กระจาย ผู้แข็งแกร่งในยุคนั้นจำใจต้องเนรเทศแผ่นดินผืนนี้ทิ้งไป