อูซู่เอ่ยปากถาม: "ผู้บัญชาการระดับสูงของโลกปัจจุบันรู้เรื่องนี้หรือไม่?"
โหลวกวานซานเกาหัว แล้วพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริงใจดี แต่กลับทำให้คนฟังแทบพ่นเลือด
"ไม่รู้มั้ง"
มู่ปิงเกออธิบาย: "เพราะเราถูกดึงเข้ามาในเขตระดับเจ็ดอย่างกะทันหัน โลกปัจจุบันจึงอาจยังไม่รู้เรื่องนี้ แต่หน่วยไป๋เจ๋อเคยส่งสัญญาณเตือนมาให้เรา ดังนั้นสหพันธ์โลกปัจจุบันอาจมีบันทึกเรื่องนี้ไว้บ้างแล้ว"
อูซู่กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง สีหน้าของโหลวกวานซานก็เปลี่ยนไปราวกับได้ยินอะไรบางอย่าง
ยักษ์ที่กำลังเดินไปข้างหน้าหยุดฝีเท้า ก้มหน้ามองลงไปที่พื้น ทะลุผ่านเมฆหมอกชั้นแล้วชั้นเล่า มองเห็นเจตจำนงที่แข็งแกร่งและเปล่งประกายไม่แพ้ดาวหินพันปี
ภูเขาหินแตกสลาย ยักษ์ก้มตัวลง ส่งทุกคนลงสู่พื้นดิน ร่างกายสลายกลายเป็นสายลมยาวที่โอบล้อมแนวหน้า สายลมสดชื่นพัดผ่าน นำความเย็นสบายมาสู่เหล่านักรบ
เหล่านักรบแนวหน้าที่อยู่ในสภาพเตรียมพร้อม ตั้งใจจะสู้กับยักษ์ตรงหน้าถึงตาย ต่างพากันตะลึงไปครู่หนึ่ง เมื่อเห็นยักษ์ย่อตัวลง วางอะไรบางอย่างลง แล้วมองดูพวกเขาพลางค่อยๆ สลายไป
อูซู่ยังไม่ทันเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
"นี่มัน?"
โหลวกวานซานที่ถูกวางลงบนพื้นอธิบาย: "หัวหน้ากองอูซู่ ดาวหินพันปีสัมผัสได้ถึงเจตนารมณ์การต่อสู้อันเข้มข้นของที่นี่ จึงตัดสินใจหยั่งรากที่นี่ เพื่อรองรับวิญญาณอันล้ำค่า และร่วมสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับพวกเรา ต่อไปจะมีการสั่นสะเทือนบ้าง ซึ่งเป็นเรื่องปกติ"
พูดจบเขาก็หมอบลงกับพื้น แล้วยังโบกมือเรียกเพื่อนร่วมทีมด้วย