ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็เกือบถูกพวกผู้ใหญ่ที่ตื่นเต้นสุดขีดพวกนี้ชกจนแหลกไปแล้ว ชุดวิชาที่เคยมีแค่ในหนังสือและปากของครูฝึก วันนี้กลับถูกนำมาเล่นงานพวกเขาจนครบทุกท่า
ลงมือโดยไม่มีความเมตตาหรือลังเลแม้แต่น้อย ราวกับมีคดีฆ่าพ่อฆ่าแม่กันมา ตั้งใจจะชกให้พวกเขาพิการให้ได้
คำว่าเริ่มหลุดปากออกมา กงเจียหยงก็เตะผ่างหนึ่ง เกือบจะหักคอเย่ปู้หวี่ขาด
จากนั้นดาบยาวก็ฟันตรงหัวเข้ามา ตามด้วยกระสุนปืนใหญ่ที่ตั้งใจจะยิงให้เธอแตกเป็นชิ้นๆ
"ฉันรู้แล้วว่าทำไมพวกพรรณไม้เลื้อยกับนางผ้าห่มเน่าถึงได้อึดอัด พวกแกให้ฉันหายใจหายคอกันบ้างได้ไหม!"
คำตอบที่ได้ คือลูกถีบกลางอากาศของซุนซีที่ตูมลงมา
"ไม่ได้!"
ฝั่งหว่านหลาน ม่ออี้กับตำรวจนครบาลสิบสองราศีอีกเจ็ดคน ไม่เปิดโอกาสให้เธอถ่างระยะเลย ร้องบอกว่าศัตรูไม่มัวยืนให้แกชกหรอก แล้วก็พรวดเข้าไป หมุนตัวเข้าใส่หนึ่งที กระหน่ำหว่านหลานจนเละ
แปดคนรุมกันลงมา พวกแกก็ไว้หน้าแกเหลือเกิน!
ม่ออี้ส่ายหน้า "เอ่อ นี่เรียกว่าสิงโตล่ากระต่าย ก็ยังใช้กำลังเต็มที่"
ส่วนอูซู่ยิ่งโคตรจะเว่อร์ แปดคนเอาโหลวกวานซานไปแขวนโบยกลางอากาศ ให้เหตุผลแสนสวยว่า แม้ลูกแห่งผืนดินจะแข็งแกร่งแค่ไหน แต่ถ้าขาดจากผืนดินแล้วก็ไม่ต่างจากอะไร
โหลวกวานซานหวดดาบยาวของตัวเอง แต่ถูกอูซู่คว้าดาบไปมือหนึ่ง อีกมือคว้าตัวผลักไปให้พวกอื่น ตามด้วย มนุษย์บินโหลวกวานซาน ลูกแห่งผืนดินผู้ทะยาน ก็ถือกำเนิดขึ้นมาในบัดดล