เห็นเย่ปู้หวี่เจ็บปวดจนทนไม่ไหว เจ้าปลาวาฬน้อยก็ใจดีขึ้นมาเป็นครั้งคราว เตือนว่า "รักษาตัวเองไม่ได้หรือไง ยังไงก็เป็นสายรักษานะเนี่ย!"
เย่ปู้หวี่ที่ถูกเตือนหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเงียบๆ ตบตัวเองที่หดตัวเป็นก้อน ดูท่าทางเหมือนกำลังปลอบใจตัวเองให้เลื่อนขั้นขึ้นมาอีกขั้น
มุมปากของเจ้าปลาวาฬน้อยกระตุก จู่ๆ ก็เกิดความรู้สึกผิดขึ้นมา การกระทำแบบนี้... ต่างอะไรกับแมวที่เลียแผลตัวเองล่ะ?
เมื่อพลังงานที่ไหลเวียนในเส้นเลือดและช่องพลังงานเริ่มนิ่งลง เซลล์ที่ได้รับการหล่อเลี้ยงก็แข็งแกร่งขึ้น และพลังงานที่เก็บไว้ก็มากขึ้นเรื่อยๆ
เมื่อเย่ปู้หวี่ปลอบใจตัวเองเสร็จ เตรียมจะเช็ดน้ำตา ก็มีมือหนึ่งยื่นมาตรงหน้า ทิ้งทิชชู่ไว้หนึ่งห่ออย่างเร่งรีบ จากนั้นก็ยุ่งต่อไปอย่างไม่หยุดหย่อน
เย่ปู้หวี่เงยหน้ามอง เห็นโข่วอิ้งหน้าตาเซื่องซึมจ้องมองความคืบบนหน้าจอไม่วางตา พึมพำกับตัวเองไม่หยุด
"จากผลการคำนวณ จุดเชื่อมต่อสัญญาณอยู่ตรงนี้ ทีมสังเกตการณ์ลองเชื่อมต่อดูหน่อย"
ไม่กี่วินาทีต่อมา แสงสีน้ำเงินสดใสก็สว่างขึ้น ส่องให้ทุกคนต้องหรี่ตา
เสียงของทีมสังเกตการณ์และผู้เข้าสอบดังขึ้นพร้อมกัน "สำเร็จ!"
เห็นช่องทางส่งผ่านเปิดได้สำเร็จ โข่วอิ้งก็ผ่อนคลายไหล่ลงอย่างเงียบๆ ก่อนจะก้มลงมองเย่ปู้หวี่ที่ย่อตัวอยู่