โข่วอิ้งแทบจะย่ำแย่ ใช้เงานั้นปิดปากโหลวกวานซานไว้ เพราะเขากลัวเกินไปจริง ๆ
ซูอูเว่ยส่งเสียงกรีดร้อง: “มู่ปิงเกอ รีบไปปิดปากเย่ปู้หวี่!”
ท่ามกลางความวุ่นวาย เย่ปู้หวี่ก็เอามือปิดปากซูอูเว่ยได้เอง
“อย่าเพิ่งร้อง ฉันแค่อยากอ้วก ยังไม่ถึงเวลาอ้วก หาวิธีทำให้สิ่งนี้หยุดก่อน”
เมื่อครู่เธอลองกระโดดออกไป แต่กลับพบว่าตัวเองลุกไม่ขึ้น เหมือนกับถูกหลอมรวมกับถ้วยชาใบใหญ่ใบนี้ ดูท่าก่อนที่เกมจะจบลง พวกเขาไม่สามารถออกไปได้
คนในถ้วยชาใบอื่นก็ตื่นขึ้นมา พอลืมตาก็เห็นถ้วยชาสองใบหมุนติ้วด้วยความเร็วสูง เปลือกตากระตุกโดยไม่รู้ตัว ไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น
ถ้วยชาเล็กแตกไปหกใบในพริบตา ถ้วยชาโกรธแทบจะระเบิด
“พวกแกก็เป็นพวกของไม่ดี ชอบถามอะไรแปลก ๆ งั้นหมุนให้ตาย!”
จากนั้น การหมุนด้วยความเร็วสูงที่ทำให้หนังหัวชา ก็เริ่มขึ้นอย่างกะทันหัน นักท่องเที่ยวในบริเวณนั้นไม่มีข้อยกเว้น ทุกคนถูกดูดเข้าไปในเหตุการณ์นี้
เสียงร้องครวญคราง คำสาปแช่ง เสียงกรีดร้อง ถูกความเร็วที่พุ่งสูงขึ้นฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
“ใครไอ้บ้าโยนฉันเข้านรก!”
“บัดซบ อย่าหมุนสิ!”
“ทำไมถ้วยชาทำนายถึงได้บ้าคลั่ง ข้อมูลที่ฉันเก็บมาไม่มีข้อนี้!”
ท่ามกลางเสียงแช่งชักมากมาย เจ้าของสวนสนุกก็มาถึงที่เกิดเหตุ พอเห็นที่นั่งถ้วยชาหมุนอย่างบ้าคลั่ง ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัย