"แต่ภารกิจครั้งนี้ นายไปสืบเรื่องที่นายอยากรู้ได้" เซียวเอ๋อร์เว่ยเปลี่ยนท่าทีทันที จ้องไซล์ดอย่างจริงจัง
"ครั้งนี้ฉันยอมให้นายไป มีเงื่อนไขเดียว ภารกิจสำคัญที่สุดคือปกป้องหว่านหลาน"
ใบหน้าไซล์ดบิดเบี้ยวราวกับกลืนหนูตายเข้าไปทั้งตัว
สุดท้ายก็กัดฟันพ่นออกมาสองคำ: "ฉันไป!"
พูดจบก็เดินจากไปอย่างอดทน ก้าวเท้าสั่นด้วยความโกรธ
เลขาธิการชราเก็บสายตาจากไซล์ด: "ฝ่าบาท พระองค์ให้เขาไปสืบเรื่องนั้น เร็วไปหรือไม่"
เซียวเอ๋อร์เว่ยเงยหน้าขึ้น แววตามืดมัวอ่านไม่ออก: "ไม่ว่าฉันจะยอมหรือไม่ เขาก็ลงลึกไปแล้ว ฉันมักให้เขาทำภารกิจต่างๆ ก็หวังว่าเขาจะได้สร้างความสัมพันธ์กับคนรุ่นใหม่ จะได้ไม่หมกมุ่นอยู่กับเรื่องนั้นตลอดเวลา"
ในห้องเอกสารของคณะอัศวิน หว่านหลานมองเจียลาด์และเคอหลินแล้วพยักหน้าในใจ จักรพรรดิแห่งนิวโรมจัดหนักจริงๆ ไม่เพียงให้ระดับเจ็ดมา ยังส่งระดับแปดมาอีกคน
ความปลอดภัยเต็มร้อย
เพียงแต่...
นางมองท่านดยุกสเลดที่สีหน้าไม่พอใจ รู้สึกไม่เข้าใจอย่างยิ่ง
"ท่าน... มาอีกแล้วหรือ"
ไซล์ดหัวเราะด้วยความโมโห: "ฉันมาอีกแล้วหรือ ใช่สิ ใครจะไปรู้ว่าฉันมาอีกแล้ว นายไม่คิดทบทวนตัวเองบ้างหรือ ว่าทำไมนายถึงมีเรื่องอีกแล้ว?"
หว่านหลานเบือนหน้าไปทางอื่นอย่างรังเกียจ ไม่ตามใจเขาแม้แต่น้อย: "กินดินปืนมาหรือไง อยากให้ฉันซื้อไอติมให้นายลดความโกรธไหม?"