ผู้เสนอแผนทั้งห้าคนขึ้นเวที พื้นที่กว้างใหญ่จนสามารถตีวงแหวนกายอวบได้
แต่เย่ปู้หวี่กลับแทบหายใจไม่ออก
ถ้าพูดในเชิงแฟนตาซี นี่คือฉากที่ยอดฝีมือหลายคนประมือกัน ทวยเทพจ้องมอง เป็นภาพอันยิ่งใหญ่ที่แสดงอานุภาพต่อหน้าผู้คน
เต็มไปด้วยบรรยากาศที่กดข่มทุกยุคทุกสมัย แผ่นดินจมดิ่งลง
ในบรรยากาศแบบนี้ ความคิดในหัวของเธอเกือบจะขาดหาย สมองว่างเปล่า
เส้นผมสีเงินปลิวไสวจนยุ่งเหยิง สมองเริ่มประมวลผลไม่ทัน เอ๊ะ... ฉันตั้งใจจะทำอะไรอยู่เนี่ย?
เมื่อเทียบกันแล้ว โข่วอิ้งกลับนิ่งสงบมาก เพราะในความทรงจำของโข่วเฉี่ยเอ่อร์ เขาเคยผ่านเหตุการณ์ใหญ่โตมามากมาย ดังนั้นเมื่อเผชิญหน้ากับอีกสามคน เขาจึงไม่ดูด้อยไปกว่าใคร
"เชิญผู้เสนอแผนแต่ละท่านอธิบายแผนของตน"
เสียงเคร่งขรึมดังขึ้น หนักแน่นราวกับสวดมนต์
ไซล์ดเป็นคนแรกที่ออกเสียง ด้วยความเย่อหยิ่งน่ารำคาญเหมือนเช่นเคย
"ถ้างั้นให้ฉันแนะนำแผน 004 ก่อนก็แล้วกัน ง่ายมาก แค่สร้างแม่น้ำลืมเลือนขึ้นใหม่อีกครั้งไม่ใช่หรือ?
เมื่อแม่น้ำลืมเลือนไม่สามารถรองรับวิญญาณเหล่านั้นได้ ก็สร้างอีกแห่งที่ใช้รองรับวิญญาณที่มีรอยประทับผู้ศรัทธาโดยเฉพาะ วิญญาณส่วนนี้จะไม่ถูกใช้เพื่อจุดดวงอาทิตย์ แต่จะใช้สำหรับสิ่งสร้างจากวิญญาณ กลายเป็นอาวุธของโลกปัจจุบัน
แทนที่จะปล่อยให้วิญญาณบางส่วนกลายเป็นเครื่องบูชาของเหวลึกในเขตชายแดน ก็ให้พวกมันได้แสดงคุณค่าที่แท้จริงเสียดีกว่า ก็ถือเป็นทางเลือกหนึ่ง เพราะไม่สามารถจุดดวงอาทิตย์ได้ ก็กลายเป็นอาวุธ จุดไฟแห่งการแก้แค้น"