ยังไม่ทันคิดมาก เธอก็คว้าดอกไม้ประทานพรออกมา instinctually แล้วยิงไปทางทิศทางที่สัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่า
ชายหมอกที่สวมหนังมนุษย์มองร่างที่ถูกยิงของตัวเองด้วยความฉงน
"เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ตรงนั้น?"
เย่ปู้หวี่ดึงตัวมู่ปิงเกอข้างๆ: "สถานการณ์ไม่ดีแล้ว คุณมู่ เราต้อง..."
คำพูดทั้งหมดหายไปเมื่อเห็นดวงตาที่ว่างเปล่าของมู่ปิงเกอ เย่ปู้หวี่หันกลับไปมอง ไม่ว่าจะเป็นสมาชิกกองรักษาความมั่นคงสังคมที่เพิ่งออกมา หรือลี่เยี่ยน
แม้แต่คนที่อพยพไปแล้วก็ยังอยู่ที่นี่ จ้องมองไปข้างหน้าอย่างเหม่อลอย
ชายหมอกถอดการปลอมตัวออก เกาหัว: "เธอน่าสนใจจริงๆ เข้าไปในอาณาเขตนักบวชชั้นสูงแล้วยังไม่ได้รับผลกระทบ อยากผ่าหัวเธอดูจัง ว่าอะไรทำให้เธอพิเศษขนาดนี้?"
เย่ปู้หวี่ตบไหล่มู่ปิงเกอ แต่อีกฝ่ายก็ยังไม่มีทีท่าจะตื่นขึ้น ความสามารถที่เคยใช้ได้ผลกลับไม่สามารถปลุกอีกฝ่ายได้
สิ่งนี้ทำให้เธอเริ่มสงสัยว่า ที่แท้แล้วเธอโดนเล่นงาน หรือมีเพียงเธอคนเดียวที่ยังมีสติ
เย่ปู้หวี่ตัดสินใจยิงไปที่ชายหมอกอีกหลายนัด
ชายหมอกหยุดชะงัก สีหน้าครุ่นคิดขว้างน้ำตาจระเข้ออกมาสองสามหยด
"ที่ให้ฉันจากไปก่อนหน้านี้ก็เป็นความสามารถแบบนี้ใช่ไหม เธอไม่กลัวจะพลาดโดนพวกเขาหรือ?"
ชายหมอกเดินไปหาชิวจื้อ ยกมือตบแก้มเขาเบาๆ แล้วหันมามองเย่ปู้หวี่
"บอกฉันที เธอมีสติอยู่ได้ยังไงกันแน่?"
สมองของเย่ปู้หวี่ปั่นป่วนไปหมด ถ้าคนตรงหน้าเธอคือนักบวชหมอกบางตัวจริง แล้วที่ซือเหวยเจี่ยนกับมู่หยางกำลังรับมืออยู่นั้นคืออะไร?