“ผมยอมแล้ว ตั้งฝ่ายที่ดูเหมือนเดินคนละทางกับสำนักไท่ชูโหลขึ้นมาโดยเจตนา ให้พวกที่ใจลอยกระโดดออกมาเอง เจียวผู้อาวุโส……พวกผู้ดูแลของคุณก็เล่นของได้เก่งนะ”
อู๋ตานส่วมมือหลังแล้วถอดใจ “แดดร้อนแรงเกินไป เงามืดย่อมซ่อนตัวจนจับต้องไม่ได้ งั้นก็สร้างเขตเงาขึ้นมาเลย แล้วค่อยพิจารณาจัดการ”
เหยียนเยี่ยนมองปานอีด้วยความเหลือเชื่อ คนที่ชอบแอบวางแผนคิดร้าย รวบรวมพวกไม้ตายไว้กองใหญ่แบบนี้ ที่แท้คือรับใบสั่งมาเป็นศัตรูกับพวกเขา?
“งั้นทุกอย่างที่ผ่านมาคุณแสดงละคร?”
ปานอีส่ายหัว “ของจริงล้วน ๆ ความสามารถของผมคือสมมติว่าตัวเองเป็นตัวร้าย ฟังดูไร้ประโยชน์ใช่ไหม ก็จริง ใช้งานจริงก็ไร้ประโยชน์ไม่ต่างกัน”
“แล้วตอนที่คุณทำทีเป็นสืบค้นดินแดนสุดท้าย แถมจะมือข้างหนึ่งมือสองกับฝ่ายศัตรูล่ะ”
ปานอีหัวเราะเยาะ “พูดกับทำเป็นคนละเรื่อง จะหาพิกัดดินแดนสุดท้ายให้ได้ยากอะไร คนที่เดินทางจากที่นั่นมายังสำนักไท่ชูโหลก็ไม่น้อย คิดเล่น ๆ ก็คิดออก
ส่วนเรื่องร่วมมือ ไม่ทำอะไรให้ดูน่าเชื่อ ไม่ปล่อยข้อมูลอะไรที่น่าสนใจออกไป จะเป็นหัวโจกก๊บซ่านได้ยังไง
ไม่พูดแล้ว เจียวผู้อาวุโสเห็นว่าถึงเวลาแล้ว เราก็เริ่มกวาดล้างกันเลย ผมมีรายชื่ออยู่ไม่น้อย”
เซียงหมิงหยางหลับตา อะไรกัน สมมติตัวเองเป็นตัวร้าย ถ้าเธอจำไม่ผิด ความสามารถของปานอีคือสลับตำแหน่ง งั้นการมองจากมุมอีกฝ่ายก็นับเป็นการสลับตำแหน่งเหมือนกัน?!