เจ้าปลาวาฬน้อยไม่ลังเลแม้แต่น้อย มันบดขยี้วิญญาณเศษเหลือของมารฝันจนแหลกสลาย พูดมากไปมีแต่จะพลาด มันไม่มีทางให้ศัตรูมีโอกาสครั้งที่สองเป็นอันขาด
"เดี๋ยวก่อน ฉันยังมีความลับอีกเรื่อง นายต้องสนใจแน่ ฟังฉัน..."
ครืด
ฟองสบู่แตกสลาย เสียงของมารฝันดับสูญสิ้น
"ไว้ชาติหน้าเถอะ ผิด ที่จริงนายไม่มีชาติหน้าอีกแล้วล่ะ"
เจ้าปลาวาฬน้อยตบครีบตัวเอง กลับมาข้างนอก มองไปยังกลุ่มหมอกแดงที่หดตัวลง
หมอกแดงหนาทึบถูกดูดกลืน หลังหมอกแดงจางหายไป เมฆสีขาวนวลเกาะติดอยู่บนหัวแมวที่เย่ปู้หวี่โยนออกไป กลายเป็นหัวแมวยักษ์เต็มตัว
แล้วดวงตาก็ยังเป็นสีแดงอีกด้วย
มองหัวแมวยักษ์บนท้องฟ้า ต่อให้ใช้แค่ปลายเท้าคิดก็รู้ว่าใครเป็นคนทำ
"เฉลยแล้ว ไอ้ฉุดฟ้าพังทลายไงล่ะ"
"การสั่นสะเทือนของหอคอยวันสิ้นโลกบอกทุกอย่างแล้ว เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับหัวหน้าทีมฉุดฟ้าพังทลาย ผู้นำทางที่เราเพิ่งประกาศไป"
"ประกาศผู้นำทางยังไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำ ให้ตายเถอะ คราวหน้าไปข้างนอกฉันต้องพกอุปกรณ์ป้องกันติดตัวไว้บ้าง หมัดศอกนี้มาฉุกละหุกเกินไปแล้ว"
คนกลุ่มหนึ่งตบอกตัวเองเพื่อระบายความรู้สึก แต่ไม่รู้เลยว่าตอนนี้ทีมขอบฟ้าก็ทำท่าแบบเดียวกัน
วินาทีที่ได้รับข้อมูลการฟื้นคืนชีพของมารฝัน ใบหน้าของพวกเขาตึงเครียด วินาทีที่รู้ว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับฉุดฟ้าพังทลาย พวกเขามืดแปดด้าน วินาทีที่เห็นหัวแมวยักษ์บนท้องฟ้าผ่านการถ่ายทอดสด พวกเขาชาไปทั้งตัว