ไปข้างหน้าคือความตาย ถอยหลังก็คือความตาย
ไม่มีทางถอยเลยสักนิด
เธอเงยหน้ามองช่องว่างเบื้องบน ยังไม่เข้าใจ ถ้าที่นี่เป็นฐานที่มั่นของศาลากอบกู้โลกจริง ๆ แล้ว ไม่เผื่อเอาไว้แม้แต่กลยุทธ์เดียวเลยรึ?
“เชอะ ที่นี่อนุญาตให้ทะเลาะกันเองระหว่างฝ่ายได้เหรอ?”
หายนะหัวนกตัวคนหยุดฉับพลัน หันไปมองฟ้าโดยสัญชาตญาณ เมื่อเห็นว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลงผิดปกติจึงโล่งอก ยิ้มเหี้ยมมุ่งเข้าหาเหยื่อที่ถูกโยนลงกรง
“การฆ่าฟันกันใหญ่ ๆ ห้ามนะ เพราะถ้าพวกเราสังหารกันเองจนเลี้ยงหนอนแล้วได้ผู้ชนะออกมาจริง ๆ คนที่เดือดร้อนคือประมุขคนนั้น
แต่หายนะที่อ่อนแอเกินไปอย่างเจ้า ไม่เข้าข่าย พวกเรากินอาหารเสริมเป็นครั้งคราวได้”
เย่ปู้หวี่ครุ่นคิดหนึ่งวินาที แล้วหันหลังวิ่งหนี
“ไอ้เหี้ย ปล่อยข้าออกไป!”
เย่ปู้หวี่ที่วิ่งเร็วเป็นลมพายุไม่แม้แต่จะพูดถึงเรื่องระเบิดตัวตาย ยิ่งตอนนี้ระเบิดตัวตายก็เท่ากับจุดพลุให้พวกหายนะไอ้เหี้ยพวกนี้ดูเล่น
ขาดทุนยับ!
คิดให้ดี ๆ สิ เย่ปู้หวี่ ที่นี่คือแดนของตัวเอง แม้ตัวดีจะไม่น่าเชื่อถือ แต่คงไม่กล้าหลอกเราร้ายขนาดนี้หรอก
ที่นี่ต้องมีทางรอดแน่
โซ่ตรวน ใช่แล้ว โซ่ตรวนไง
[สงคราม]ถูกล่ามอยู่ แต่หายนะตนอื่นกลับไม่แปลกใจ อาจเคยถูกล่ามมาก่อนก็ได้
สถานการณ์แบบไหนที่ถูกล่าม? หายนะหัวนกบอกว่าพวกมันไม่อนุญาตให้หายนะตัวแข็งแกร่งสู้กันตาย นั่นหมายความว่า ตราบใดที่ปลดปล่อยพลังที่รุนแรงพอ โซ่ตรวนก็จะเข้ามาจ้อง