ในเขตชายแดน หายนะในเขตควบคุมกระจายตัวไปทั่ว ถูกกลืนหายไปในคลื่นอันไม่มีที่สิ้นสุด ส่วนในเขตสงครามลึก หายนะมากมายไม่นัดหมายพร้อมใจกันเปิดฉากโต้กลับ
เพื่อพยายามทำลายการถือกำเนิดของหายนะไร้นาม
เพราะพวกมันรู้ดีว่า หากเศษวิญญาณเหล่านี้ถือกำเนิดขึ้นโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่การแก้แค้น ตั้งแต่นี้ต่อไปที่ไม่มีวันสงบสุขก็จะเป็นพวกมันเอง
เย่ปู้หวี่หัวเราะเย็น มือเรียวกำทวนยาวสองคมขึ้นมาอีกครั้ง เล็งไปยังส่วนลึกของเขตสงคราม แล้วเหวี่ยงออกไปอย่างแรง
“ที่พวกมันโดนก่อน แต่พวกแกไม่โดนใช่ไหม!”
ทวนแหลมคมทะลุห้วงอวกาศด้วยความเร็วแสง ชั่วพริบตาก็ข้ามพรมแดนโลกปัจจุบัน ก้าวข้ามเขตควบคุม ดั่งหอกที่เทพเจ้าบนสวรรค์ขว้างมา ไร้ซึ่งสิ่งใดต้านทาน พลังทำลายล้างแผ่กระจายทำลายแผ่นดิน บั่นทอนห้วงอวกาศให้แตกสลาย
หายนะระดับล่างหลายล้านลี้แหลกสลายเป็นผุยผงภายใต้ทวนเล่มนั้น แผ่นดินแตกเป็นละอองฝุ่น แม้กระทั่งมลทินของเหวลึกก็ถูกบดขยี้ภายใต้แสงอันเจิดจ้า
เมื่อก่อนแม่น้ำลืมเลือนทำได้เพียงรวบรวมวิญญาณ แต่ตอนนี้ เห็นได้ชัดว่ามีพลังในการสังหาร ก่อให้เกิดภัยคุกคามอย่างแท้จริงต่อหายนะทั้งปวง
ในฐานะมือสังหารของแม่น้ำลืมเลือน เย่ปู้หวี่ก็ได้สัมผัสความรู้สึกของการได้เข้าเล่นบัญชีเลเวลสูงสุดแบบจำกัดเวลาเป็นครั้งแรก
ทวนเล่มนั้นปักลงบนแผ่นดิน ฉีกเขตพื้นที่ระดับเก้าออกเป็นช่องว่าง คำเตือนจากโลกปัจจุบัน ด้วยพลังอันเกรี้ยวกราดที่ปัดกวาดทุกสิ่ง ตั้งตระหง่านอยู่ ณ ส่วนลึกของเขตระดับเก้า
พายุที่ปะทุขึ้นกระจายออกไปหมื่นลี้ คลื่นพลังที่เหลือแผ่สู่ที่ไกล
