สมาชิกกองรักษาความมั่นคงสังคมวิ่งไปรายงานสถานการณ์การรบครั้งก่อนที่ข้างหูของซือเหวยเจี่ยน
"นักบวชหมอกบางคู่แฝด ผู้พบเห็นคนแรกคือเย่ปู้หวี่ ตอนที่คุณเข้าต่อสู้ทางที่นั่น ฝ่ายเราที่กำลังถอนกำลังถูกนักบวชหมอกบางโจมตี ทุกคนถูกควบคุม
มีเพียงเย่ปู้หวี่ที่ยังมีสติ และลวงนักบวชหมอกบางให้รับนางเป็นผู้ศรัทธา ฉวยโอกาสทำให้นักบวชหมอกบางบาดเจ็บสาหัส กระบวนการไม่ทราบ ความสามารถของนางน่าสงสัยว่ากดข่มนักบวชหมอกบางโดยสิ้นเชิง
หลังจากนั้นมู่ปิงเกอกระตุ้นมงกุฎของราชาแห่งอุทกภัย ร่วมกับเย่ปู้หวี่สังหารนักบวชหมอกบาง จบลงที่การต่อสู้สิ้นสุด"
ซือเหวยเจี่ยนขมวดคิ้ว: "ลวงนักบวชหมอกบางให้รับนางเป็นผู้ศรัทธา บาดเจ็บสาหัส? กระบวนการไม่ทราบ?"
"ใช่ เรามองเห็นเพียงนักบวชหมอกบางใช้นิ้วชี้ไปที่กลางคิ้วของเย่ปู้หวี่ ผ่านไปไม่กี่วินาที นักบวชหมอกบางก็ฟื้นขึ้นมาด้วยอาการบาดเจ็บสาหัส และดูหวาดกลัวเย่ปู้หวี่มาก"
"รู้แล้ว รายงานครั้งนี้ฉันเขียนเอง ลำบากแกแล้ว"
ซือเหวยเจี่ยนเดินไปหาเย่ปู้หวี่ ดูเหมือนว่าจะถึงเวลาถามคนสำคัญของการต่อสู้ครั้งนี้แล้ว
เย่ปู้หวี่ที่กำลังนั่งขีดเขียนวงกลมอย่างหงุดหงิดเห็นเงาตกกระทบเบื้องหน้า เงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นรอยยิ้มที่มีความหมายลึกซึ้งบนใบหน้าของซือเหวยเจี่ยน
"เอ่อ สารวัตรซือ มีอะไรหรือเปล่า?"
ซือเหวยเจี่ยนไม่รังเกียจที่พื้นสกปรก นั่งลงข้างๆ นางโดยตรง
"แค่อยากสัมภาษณ์บุคคลสำคัญของการต่อสู้ครั้งนี้ เธอทำให้นักบวชหมอกบางบาดเจ็บสาหัสได้ยังไง?"
