เย่ปู้หวี่ตบไหล่อู่เจียเบา ๆ "ดีแล้วไง แกทำสมองพวกเขาร้อนจนควันออกแล้ว อู่เจีย คราวนี้แกต้องรับผิดชอบเต็ม 100"
อู่เจียพูดตรง ๆ "ก็ความจิตใจพวกเขามันอ่อนแอเอง"
เหยียนเยี่ยนพังพินาศ "อะไรนะ ความจิตใจผมอ่อนแอ ผม...?!"
อู๋ตานกดที่หน้าอกซึ่งดูเหมือนไม่มีการเต้นของหัวใจ แล้วเอ่ยขึ้นเอง
"ท่านปฐมบุรุษ ข้อมูลของพวกเราอาจมีความเบี่ยงเบน ตามที่พวกเราทราบ ทั้งหกของฉุดฟ้าพังทลายคือผู้นำทางของดินแดนสุดท้าย โดยหัวหน้าทีมอย่างคุณเย่ปู้หวี่ยังเป็นประมุขแห่งศาลากอบกู้โลก
พวกเราเห็นด้วยตาตัวเองว่าพวกเขาก้าวออกจากดินแดนสุดท้าย จากการท้าทายหายนะขั้นที่ 11 จนสามารถปะทะกับหายนะระดับสี่ 14 ได้
ประสบการณ์เหล่านั้นเรียกได้ว่าเป็นตำนานแล้ว แต่ไม่อาจนับเป็นเทพเจ้าได้เลย และยิ่งไม่ใช่ปีศาจเฒ่าที่มีชีวิตยาวนานนับไม่ถ้วนยุค"
เหยียนเยี่ยนพยักหน้ารัว ๆ "ถูกต้อง เพื่อจะรู้จักพวกเขา ผมยังไปขอประวัติการต่อสู้ของฉุดฟ้าพังทลายจากสมาชิกดินแดนสุดท้ายบนเครือข่ายดาวมาเลย ในนั้นมีแม้แต่รูปตอนที่พวกเขายังเด็ก!"
อู่เจียเอียงหัว นิ่งเงียบไปหนึ่งนาที
"เข้าใจแล้ว งั้นพวกอาจารย์ก็คือคนที่มาจากอนาคต ย้อนเวลากลับไปเป็นเทพ กล้าหาญสุด ๆ ไปเลย!"
เย่ปู้หวี่หยุดตัวครู่หนึ่ง แล้วชูนิ้วโป้งขึ้น
"ตรรกะยอดเยี่ยม ไม่มีที่ติจริง ๆ"
แม้อู่เจียจะเชย แต่สมองนี่มันใช้ได้จริง ๆ นี่นา
เหยียนเยี่ยนตาโต "เทพ..."
โข่วอิ้งอธิบายสั้น ๆ "ดังที่อู่เจียว่า ความจริงก็ประมาณนั้น ในความหยั่งรู้ของพวกเจ้า อาจผ่านไปเพียงช่วงเวลาหนึ่ง