ภายในแม่น้ำลืมเลือน ผิวน้ำที่เคยสงบนิ่งพลันสั่นสะเทือนขึ้น วิญญาณนับไม่ถ้วนรับรู้ถึงระลอกลมปราณแปลกประหลาด ต่างพร้อมใจหันสายตาไปยังโลกภายนอก
ไป๋อันเจียซึ่งเพิ่งจากกับเย่ปู้หวี่ได้ไม่ถึงหนึ่งนาที เงยหน้าขึ้นมองอย่างตื่นตระหนก
"โน่นมันเป็นเรื่องอะไรอีกแล้ว!"
พวกตัวดีที่ชอบสร้างความวุ่นวายที่สุดเพิ่งเหยียบออกไปเมื่อครู่ หันหลังก็เกิดเรื่องขึ้นมาอีก มันไม่ควรเป็นแบบนี้สิ
บนเรือรบของสมาคมนักปราชญ์ หายนะอย่าง[บ้าคลั่ง]กับพวกที่กำลังเตรียมออกเดินทางพลันหยุดยืน แล้วเงยหน้ามองท้องฟ้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
ดวงอาทิตย์ที่ห้อยอยู่บนฟ้าเปล่งแสงวาบเจ็บตาขึ้นฉับพลัน แสงทองนับสิบนับร้อยสายพุ่งทะยานลงมาจากแกนกลางของดวงอาทิตย์ เจาะผ่านเมฆหมอกมืดมัว หลั่งไหลแสงสว่างลงบนทุกคนอย่างไม่ประหยัด
บนท้องฟ้าที่เคยว่างเปล่าไม่มีอะไรเลยนั้น จุดแสงดาวสว่างไสวลึกลับหกดวงปรากฏขึ้นโดยไร้สัญญาณเตือนใด ๆ แสงของมันสว่างวาบกว่าดวงอาทิตย์ที่สาดประกายระยิบระยับเสียอีก
สมาชิกกองสี่สยามที่เดินออกจากประตูพุ่งเข้าขวางทันที เกรงว่าจะเป็นศัตรูประหลาดอีก
ทั้งหกคนของขอบฟ้าตอบสนองรวดเร็ว เปิดตาข่ายป้องกันของโลกปัจจุบันขึ้นทันที
บนเรือรบของสมาคมนักปราชญ์ เจ้าปลาวาฬน้อยเปลี่ยนจากความเป็นห่วงเป็นตกใจสยดสยองให้เห็นได้ด้วยตาเปล่า
ทั้งตัวปลาชูขนขึ้นลุกเพราะตกใจเกินขอบเขต
"เป็นไปได้ไง?!"
เหล่าหายนะและบรรดาผู้แข็งแกร่งพุ่งทะยานขึ้นฟ้า ยืนรอบนอกตาข่ายป้องกันโลกปัจจุบัน มองดูแสงหกสายที่พุ่งเข้ามา
"เอ๊ะ ผ่านล้อหยุดมันยังไงนะ ฉันลืมไปแล้ว!"