ดวงตาสีแดงสะท้อนภาพของเฟิงเจี้ยนอวี่ที่ดูยับเยิน รูม่านตาของเขาขยายเล็กน้อยชั่วครู่ ก่อนจะกลับมาเป็นปกติ
"เธอมีความสามารถพิเศษ ฉันก็เคยได้ยิน...หยุดๆ อย่าชักปืน อย่าชักปืน ฉันพูด ฉันพูด!"
เย่ปู้หวี่เก็บฮวาจ่าวกลับ ก่อนที่โหลวกวานซานจะทันได้เอ่ยปาก เธอก็แย่งพูดก่อน:"เฮ้อ ไม่ยอมดื่มก็ต้องให้ดื่มแรงๆ สินะ"
โหลวกวานซานที่อ้าปากค้างอยู่ก็หุบปากลง พร้อมเกาหัวด้วยความจนใจ
การแย่งพูดแบบนี้ ทำให้รู้สึกไม่สบายใจจริงๆ
เฟิงเจี้ยนอวี่แทบจะพังทลาย น้ำตาสองสายไหลอาบแก้ม ใครกันแน่ที่เป็นตัวร้ายกันแน่เนี่ย
"ฉันไม่รู้ว่าคนคนนั้นเป็นใคร เธอไม่เคยเปิดเผยโฉมหน้าที่แท้จริง แค่รู้ว่าเป็นผู้หญิง ตัวตนที่แท้จริงของเธอ บางทีจูโย่วไฉอาจจะรู้
ระดับสี่ของฉันมันลวงๆ มีแต่เปลือก แต่จูโย่วไฉเข้าสู่ระดับสี่มานานแล้ว ตอนนี้ความแข็งแกร่งไม่แน่นอน เขาแอบฝึกกำลังพลที่ไว้ใจได้หลายคน ความแข็งแกร่งสูงกว่าฉันแน่นอน
หนึ่งในนั้นเป็นพนักงานต้อนรับหน้าบริษัทของจูโย่วไฉ อีกคนเป็นยามที่เดินไปเดินมาหน้าตึกบริษัท ทั้งคู่อยู่ขั้นสูงสุดของระดับสาม ที่เหลือฉันไม่รู้"
ใบหน้าเฟิงเจี้ยนอวี่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า:"สิ่งที่ควรพูดฉันพูดหมดแล้ว ฉันไม่ใช่หัวหน้าใหญ่ เป็นแค่คนรับคำสั่งเท่านั้น ถ้าพวกเธออยากหยุดยั้งเรื่องนี้จริงๆ...ฉันขอให้โชคดี"
หว่านหลานจับตัวเขาพร้อมจะเดินทางกลับ:"สมใจเธอแล้วล่ะ เราจะส่งเธอให้กองรักษาความมั่นคงสังคม"