สัญญาวิญญาณงั้นเหรอ
ของแบบนี้ หายนะจำพวกที่หยิ่งผยองไม่กี่ตนนี่ย่อมลงนามไม่ได้แน่
แม้จะเป็นสัญญาเท่าเทียมกัน ก็ไม่ต่างอะไรกับการขายตัวเอง
เย่ปู้หวี่พูดประโยคที่ค้างคาต่อ
"ธรรมชาติของมันคือสัญญาที่มีระยะเวลากำกับ เรื่อง[กรรมบาป]นี่เราก็ปวดหัวไม่ใช่น้อย ถ้าพวกนายช่วยได้ ฉันอยากจุดพลุฉลองซะให้รู้แล้ว
แค่ทำสัญญาลักษณะคล้ายสัญญาจ้างงาน เราช่วยกันเต็มกำลังเฉพาะภารกิจต้าน[กรรมบาป]เท่านั้น จบงานแล้วก็แยกย้ายกันไป ไม่ยุ่งกัน ดีที่สุด"
ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง [จักรพรรดิ์]จ้องมองหายนะที่อยู่ข้างเย่ปู้หวี่อยู่นาน ก่อนจะเป็นฝ่ายแรกที่ตกลงข้อเสนอนี้
"ได้ เมื่อเจ้ายอมรับว่าพวกเรานับเป็นกำลังช่วยหนึ่งส่วน ต่อไปในฐานะการตอบแทน เราก็มีสิ่งที่อยากได้ วางใจได้ ไม่ใช่ของพิเศษอะไรหรอก
เราขออุปกรณ์สื่อสารที่ติดต่อกับโลกภายนอกได้ แม้จะสื่อสารไม่ได้จริง แต่อย่างน้อยก็ขอให้ได้เห็นแนวโน้มการพัฒนาของโลกในปัจจุบัน เอาแบบนี้ได้ไหม"
[ไฟบูชา]พูดขึ้นทันที: "เราก็ขอด้วย จะให้เหนื่อยฟรีไม่ได้"
เย่ปู้หวี่โบกมือใหญ่
"ง่ายนิดเดียว ตอนนั้นคนละหนึ่งชุด ฉันยังจะเอาหนังสือการ์ตูน เกมคอนโซลอะไรงี้มาให้ด้วย"
ตามคำพักเพ้อที่ว่า แม้แต่นักโทษแรงงานยังต้องปล่อยออกมาอากาศหายใจเป็นระยะ จัดกิจกรรมเป็นครั้งคราวเพื่อผ่อนคลาย
จะปิดกัดเหล่านี้ไว้จนเสียสติไม่ได้
ถึงตอนนั้นก็ไม่ใช่การพูดจาดี ๆ จะจบเรื่องได้แล้ว