คูหรงเคาะคางตัวเองเบา ๆ "ก่อนอื่นตอบคำถามที่โหลวกวานซานถามไว้ก่อนเถอะ พลังการต่อสู้ที่แย่ที่สุดของวิหารกอบกู้โลก พวกคุณไม่แปลกหน้า โลกปัจจุบันเรียกมันว่าวาฬแห่งเสียงคร่ำครวญ"
"มันเป็นที่นั่งที่เก้าของวิหาร เป็นที่นั่งสุดท้าย พลังเหนือภัยพิบัติระดับสิบเอ็ด เหตุผลที่ฉันมองไปที่เย่ปู้หวี่ก็เพราะ...พวกคุณมีความสัมพันธ์อันลึกซึ้ง"
เจ้าปลาวาฬน้อยมองคู่ขม่อมอย่างเหลือเชื่อ "สรุปคำอธิบายของคุณคือการขายฉันงั้นเหรอ!?"
เย่ปู้หวี่ยกมือขึ้น จ้องคู่ขม่อมเขม็ง "ข้ามหัวข้อนี้ไป ฉันตอนนี้ไม่ค่อยอยากสนใจปลาวาฬตายตัวนั้นหรอก"
อะไรความสัมพันธ์อันลึกซึ้ง มันก็อยู่ข้างๆเธอนี่ไง
ถึงเวลาแบบนี้ ยังไม่ลืมที่จะปกป้องเพื่อนร่วมงานของตัวเอง พวกคุณเป็นพวกหาความสนุกด้วยกันจริงๆ
เมื่อเห็นความเยือกเย็นผิดปกติของเย่ปู้หวี่ ซูอูเว่ยและคนอื่นๆก็เงียบลง สงบสติอารมณ์ตาม และพยายามประมวลข้อมูลจากบทสนทนาของทั้งสองฝ่าย
ตอนนี้เย่ปู้หวี่เป็นเหมือนฟ้าผ่าที่ระเบิดไปแล้ว ความโกรธนั้นถูกระบายออกมาหมดสิ้นหลังจากที่เจ้าปลาวาฬน้อยถูกโยนออกไป เหลือเพียงความทำใจและความเยือกเย็นเมื่อเผชิญกับสถานการณ์ปัจจุบัน
เรียกง่ายๆ ว่าสะท้อนกลับถึงจุดต่ำสุดแล้ว
คู่ขม่อมมองเย่ปู้หวี่และองค์กรฉุดฟ้าพังทลายที่อยู่ข้างหลังเธออย่างสนใจ ตอนนี้มีแววตาของคนที่ภูเขาถล่มทะเลแตกก็ไม่สะทกสะท้าน ซึ่งเขาคุ้นเคยอยู่บ้าง
"ถ้าอย่างนั้นฉันพูดตรงๆ เลย พวกคุณคงจะสังหรณ์ใจได้ลางๆ ว่ามีพลังบางอย่างที่ผลักดันพวกคุณให้ออกมาข้างหน้า ฉันยอมรับว่านี่คือสิ่งที่เราทำ เป้าหมายง่ายมาก เราหวังว่าพวกคุณจะเติบโตได้อย่างรวดเร็ว"