นั่นก็หมายความว่า [พายุสังหาร] เองก็ไม่แน่ใจ ว่าหลังจากมันตายไปแล้ว จะยังมีผู้สืบทอดเกิดขึ้นมาอีกหรือไม่
[ราชาสายลมสายฟ้า] เด็กที่ถือกำเนิดขึ้นมาโดยบังเอิญ
[ราชาสายลมสายฟ้า] เริ่มตั้งคำถามกับชีวิต:
"ตอนนี้ฉันเองก็รู้สึกสับสน ไม่อยากอยู่ฝ่ายหายนะแล้ว เธอรู้ไหม ฝ่ายหายนะมองการต่อสู้กับ [เสียงกัมปนาท] คราวนั้นอย่างไร?"
หว่านหลานไม่ได้เอ่ยปาก [ราชาสายลมสายฟ้า] ก็ไม่ได้หวังให้หว่านหลานเอ่ยปาก เพียงแต่แค่นหัวเราะเบา ๆ เหมือนพูดกับตัวเอง
"หึหึ พวกวิญญาณเหม็นเขรอะพวกนั้น พูดกันว่า ถ้าฉันเป็น [เสียงกัมปนาท] จะไม่ทำแบบนี้ ถ้าฉันเป็น [เสียงกัมปนาท] ต้องฆ่าคนในองค์กรฉุดฟ้าพังทลายได้สักสองสามคนมาเล่นได้แน่ แค่นักสู้ระดับสี่เท่านั้น ยังสามารถผลักภัยธรรมชาติให้ตกไปถึงจุดจบความตายได้ [เสียงกัมปนาท] ก็แค่นี้เอง แย่ที่สุดในบรรดาภัยธรรมชาติด้วยซ้ำ
ตอนที่ [เสียงกัมปนาท] ยังอยู่ พวกมันทีท่าเหมือนลูกหมา แต่พอ [เสียงกัมปนาท] จากไปแล้ว ทีท่ากลับยิ่งใหญ่กว่าอีก ราวกับกลุ่มเนื้อเน่าที่รวมตัวกันอยู่ ทำให้คนคลื่นไส้"
ก่อนหน้านี้มันเคยอยู่ร่วมกับขุนนางของสามภัย และ [เสียงกัมปนาท] ก็มองว่ามันเป็นรุ่นน้อง มันก็เลยไม่รู้สึกอะไร แต่พอสามภัยจากไปทีละคนสองคน พวกสิ่งน่ารังเกียจจำนวนมากมายนั่น ก็เริ่มเหยียบย่ำดูถูก
ไร้ซึ่งเจตจำนงที่น่ายกย่องแม้แต่น้อย
ความแข็งแกร่งของเทพเจ้าทำให้หนอนตัวน้อยหวาดกลัว การล่มสลายของเทพเจ้าทำให้หนอนตัวน้อยชื่นชมยินดี
แทนที่จะทำให้ตัวเองแข็งแกร่ง พวกมันกลับชอบเน่าเปื่อยอยู่ในดิน มองดูผู้ที่อยู่เบื้องบนล่มสลาย วิญญาณที่แห้งแล้งนั้นก็จะได้รับการปลอบประโลม และฉลองกันอย่างบ้าคลั่ง