"ตะโกนอะไร ไม่ใช่ฉันทำสักหน่อย"
[วาฬแห่งเสียงคร่ำครวญ]แอบรู้สึกผิดเล็กน้อย มันไม่ได้สนใจพัฒนาการของเย่ปู้หวี่ที่ฝ่ายนักปราชญ์มากนัก ไม่รู้ว่านี่คืออะไร
พลังวิญญาณก็ไม่ใช่ยาสารพัดประโยชน์ เช่นเดียวกับความสามารถที่ตื่นรู้ ผลิตได้ด้วยการฝึกฝน แต่ถ้าใช้มากเกินไปก็ทำให้วิญญาณหดตัวและฉีกขาดได้
คิดว่าจะทำอุปกรณ์ใหม่ ๆ ได้ก็พอแล้ว ไม่คิดว่าเย่ปู้หวี่จะทำเรื่องใหญ่
แตงกวานี่มันอะไรกัน?
มันไม่เคยเห็นมาก่อน!
ถึงแม้มันจะเป็นผู้ก่อตั้งพลังวิญญาณ ก็ไม่เคยสร้างสิ่งนี้มาก่อน วิชาของมันตั้งอยู่บนความถูกต้อง
"แฮ่ก... ขุนนางเจ้าก็ช่วยแล้ว ส่วนทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ ฉันจะไปรู้ได้ยังไง"
[นิรันดร์หนาวเหน็บ]โกรธจัด ขุนนางที่มันเก็บกลับมากลายเป็นแตงกวา ใครจะทนไหว!
ไม่สนใจภูเขาหิมะที่อีกฝ่ายขว้างใส่อยู่[วาฬแห่งเสียงคร่ำครวญ]ใช้ร่างอันใหญ่โตของมันขวางอยู่ตรงหน้าสองราชาหายนะ แล้วชำเลืองมอง[ผู้ควบคุมความรู้สึก]ที่กระตุกเป็นพัก ๆ
"ไม่ใช่เปลี่ยนการรับรู้ทั้งหมด แค่โดนพิษเข้าไปนิดหน่อย แล้วก็มีอาการกระตุกเป็นครั้งคราวเท่านั้นเอง"
สายตาสามคู่เลื่อนลงต่ำ แตงกวาที่บิดเบี้ยวกำลังสงสัยในตัวตนของมันกลางหิมะ
"ไม่ใช่สิ นี่มันอะไรกัน ฉันจะเป็นสิ่งนั้นได้ยังไง ฉันคือ... ฉันคือเห็ด ไม่สิ ฉันคือแตงกวา ไม่ใช่ ๆ!"